Şu aşk hep akıllı, hep uyanık kişileri öldürür; hem de kılıçsız baş keser, darağacına asmadan öldürür insanı.
Birisine konuk olduk ki konuğunu yemek âdettir ona; birisine dost olduk ki dostunu öldürür o.
Bir Yusuf’u gördü mü kurtlar gibi paralar onu; bir mümini gördü mü kâfir öldürür gibi öldürür onu.
Biz ona, ister gönlümüzü alsın, dostluk yüzü göstersin bize, ister öldürsün, fakat yaralasın, yoluyla yordamıyla öldürsün diye gönül verdik zaten.
Hayır, hayır, bakışıyla birçok âşık öldürür amma nefesi ölüye bile can verir.
Bırak, varsın öldürsün seni, abıhayat değil mi o? Acı yüz göstermeye kalkışma, sevgili bal gibi, tatlılıkla öldürür adamı.
Himmetin yüce olsun; çünkü o himmeti yüce aşk, seçilmiş padişahları, hür kişileri öldürür.