Ayfer Tunç'un Suzan Defter'i, yalnızlığın ve insanın kendi iç sesiyle hesaplaşmasının etkileyici bir anlatısı. İki farklı karakterin günlükleri aracılığıyla ilerleyen roman, aynı olayların farklı zihinlerde nasıl şekillendiğini gösteriyor. Görünürde sade bir hikâye olsa da satır aralarında özlem, pişmanlık ve anlaşılma ihtiyacı yoğun biçimde hissediliyor.
En sevdiğim yönü, karakterlerin iç dünyalarının samimi ve gerçekçi şekilde yansıtılması oldu. Suzan karakteri doğrudan merkezde olmasa da tüm hikâyenin etrafında dolaşan görünmez bir çekim noktası gibi. Roman, insan ilişkilerine ve yalnızlığa dair düşündüren bir okuma deneyimi sunuyor.
Psikolojik derinliği olan, karakter odaklı ve sakin tempolu romanları sevenlere tavsiye ederim.
Yeşil Peri Üçlemesi
Ayfer Tunç un ilk romanı olan 
Kapak Kızı ile başlayan üçlemede, uzak akrabaları Selda ve Ersin’den Şebnem’in uzaktan hikayesini dinliyoruz.Yıllar sonra yayımlanan 
Yeşil Peri Gecesi ise Şebnem’in uzun uzadıya kendi öyküsünü anlattığı kitaptır.Serinin son kitabı ise adını Şebnem’in kocasından alan 
Osman’dır.Bu kitapta da Osman’dan geriye kalan defterlerden kendi hikayesini okuruz.
Üçlemenin yazılış tarihleri arasındaki uzun süreler yazarın olgunlaşma sürecini izleyebilmemize olanak tanıyor.İlk kitaptaki biraz yüzeysel ve resmi ton (belki karakterlerin de yapısı gereği), ikinci kitapta yerini Şebnem’in duygusal gelgitlerle savrulduğu,dünyaya meydan okuduğu,hep yenildiği ama yine de ayağa kalktığı bir manifestoya dönüşüyor.Burda Şebnem’in anlatımıyla bizi sinirlendiren Osman,üçüncü kitapta çocukluktan beri tuttuğu defterler aracılığıyla,anlaşılması zor bir karakter olsa da kendini ifade ediyor.
Yıllara yayılan ve başrolünde Şebnem’in olduğu üçleme, modern edebiyatımızın en değerli kalemlerinden olan Ayfer Tunç ‘un diğer kitaplarını da merak ettirecek kadar muhteşem bir üçleme.
Ayfer Tunç un ilk romanı olan Kapak Kızı ile başlayan üçlemede, uzak akrabaları Selda ve Ersin’den Şebnem’in uzaktan hikayesini dinliyoruz.Yıllar sonra yayımlanan Yeşil Peri Gecesi ise Şebnem’in uzun uzadıya kendi öyküsünü anlattığı kitaptır.Serinin son kitabı ise adını Şebnem’in kocasından alan Osman’dır.Bu kitapta da Osman’dan geriye kalan defterlerden kendi hikayesini okuruz.
Üçlemenin yazılış tarihleri arasındaki uzun süreler yazarın olgunlaşma sürecini izleyebilmemize olanak tanıyor.İlk kitaptaki biraz yüzeysel ve resmi ton (belki karakterlerin de yapısı gereği), ikinci kitapta yerini Şebnem’in duygusal gelgitlerle savrulduğu,dünyaya meydan okuduğu,hep yenildiği ama yine de ayağa kalktığı bir manifestoya dönüşüyor.Burda Şebnem’in anlatımıyla bizi sinirlendiren Osman,üçüncü kitapta çocukluktan beri tuttuğu defterler aracılığıyla,anlaşılması zor bir karakter olsa da kendini ifade ediyor.
Yıllara yayılan ve başrolünde Şebnem’in olduğu üçleme, modern edebiyatımızın en değerli kalemlerinden olan Ayfer Tunç ‘un diğer kitaplarını da merak ettirecek kadar muhteşem bir üçleme.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
Aşkı tanıyamadan aşığını ezmek..(?) (s.54).
Neydi bu cümle tam olarak? İnsan bilmediği duygunun körüdür, ah bilmeden birilerini üzmek kimin hakkıdır? Ama körken nasıl görebilir? Peki suçlu kimdir:
Aşkı bilmeyene aşık olan mı, bilmediği şeye (aşka) gelişigüzel davranan mı?
Aziz Bey Hadisesi/ İnceleme1000Kitap
Ayfer Tunç'un Aziz Bey Hadisesi adlı eseri, kısa olmasına rağmen insanın içine dokunan,hüzünlü ve etkileyici bir hikâyeden oluşuyor. Yazarın dili oldukça akıcı ve karakterlerin duygularını başarılı bir şekilde yansıtıyor.Özellikle Aziz Bey'in yalnızlığı,hayal kırıklıkları ve geçmişe duyduğu özlem okuyucuya güçlü bir şekilde geçiyor.
Kitabın en beğendiğim yönü,karakterlerin gerçekçi olması ve insan ruhunun kırılgan taraflarını sade ama etkili bir dille anlatabilmesi oldu.Aziz Bey'in yaşadığı iç çatışmalar ve hayat karşısındaki kırgınlığı uzun süre akılda kalıyor.
ELEŞTİRİ;
Bununla birlikte,kitabın bazı bölümlerinde olayların ilerleyişi biraz yavaş geldi.Karakterlerin duygusal dünyasına yoğun şekilde odaklanılması zaman zaman hikâyenin temposunu düşürüyor.Ayrıca bazı okurlar için Aziz Bey karakterine karşı empati kurmak zor olabilir;çünkü yer yer kendi hatalarının sonuçlarıyla yüzleşmek yerine kırgınlıklarına sığınan bir profil çiziyor.
Genel olarak Aziz Bey Hadisesi,güçlü karakter çözümlemeleri ve duygusal atmosferiyle dikkat çeken başarılı bir eser.Her ne kadar temposu zaman zaman düşse de insanın yalnızlığı,pişmanlıkları ve geçmişle hesaplaşmasını etkileyici bir şekilde ele aldığı için okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Ayfer Tunç okumak bana her zaman bambaşka bir tatmin duygusu yaşatıyor. Öykü ile deneme arasında gezinen bu metinleri okurken sık sık durup üzerlerinde düşünmek istedim. Neredeyse her başlıkta altını çizmek istediğim bir ayrıntı, bir gözlem ya da insan ruhuna dair çarpıcı bir tespitle karşılaştım. Muhteşemdi.
O kadar övgülerle tavsiye edilen kitaptan hüsran dolu sayfalarla çıktım. Ne zaman biticek diye sürekli hızlı okumaya çalıştığım bir kitap oldu. Ya yanlış zamanda okuduğum bir kitap ya da gerçekten benim için yanlış bir kitaptı..