“Girdim içime, çıkamadım” dedirten bir şiir kitabı. Şiirleri… ağır mı, kemikli mi desem, yok — daha çok kirli bir kederin, kırık bir geçmişin, adına belki aşk da denebilecek bir hayal kırıklığının izlerini taşıyor. Şair kendi acısını, umutsuzluğunu, yalnızlığını ve belki de çağının hüsranını biçim bozulmalarına ve söz oyunlarına, bazen de sert imgelerle aktarıyor. Okurken çoğu dizelerde huzursuz oldum; bazı mısralar göğsüme saplanan bir taş gibi çarptı.
Ama… kitap sanki “daha fazlasını bekledirdi” bana. Metin Eloğlu’nun kelime dünyası zengin ama bu zenginlik bazen şiirin ruhuyla yarıştı; anlam kaymaları, yoğun imgeler ya şiiri ağırlaştırdı ya da tam kıvamında dokunamadı. “Ayşemayşe” adının gizemi, çağrışımsal dil ve melankolik atmosfer hoş ama bunlar tek başına yeterli değil gibiydi: bazen şiirler akıp gitmedi, bazen “ne demek istedi” düşündürdü, o kadar…
Sonuç olarak: “Beğendim, ama…” diyebileceğim bir kitap. Güçlü bir ruhu, derin bir yalnızlığı var ama o ruha benim gözümde tam eşlik eden bir şiir dizi düzeni olabilirdi.
Bu Yalnızlık BenimŞiir
Bir Şiir sever olarak, 
Metin Eloğlu, şiirleri ile tanışmama vesile olan,
Ilgın Erkan beye teşekkür ediyorum.
Şiir kitaplarına nasıl bir inceleme yazılır diye düşünürken, kitabı okurken aldığım bir iki alıntıyı paylaşmak isterim.
Metin Eloğlu şiiri, düşüncenin umutlu tarafını yanından ayırmadan hayata daha sıkı bağlanılabileceğini gösterir. Hayat, karamsar kelimelerin ağırlığından kurtarıldığında zaten yanı başımızdadır. Eloğlu'nun şiirlerindeki karamsarlık dozunun az olmasının bir nedeni de budur. Onun şiirlerinde fır dönen zengin hayatla, Garipçilerin insanın dertlerinden örtük bir biçimde söz ederek kurdukları kof bir temele sahip "yaşama sevinci" ifadesi asla yan yana gelemez. Ya da kendi sözleriyle söylersek "yaşantıya, kaynaklara ve gündeş sorunlara eğilik bir şiir" yazmak isteyen ve bu yüzden de "sentetik" olarak düşündüğü İkinci Yeni'ye çok kulak asmayan bir öze sahiptir bu şiir. S.541
Arka Kapak Yazısından...
Metin Eloğlu , Garip akımı doğru ltusunda, ancak kendine özgü şiir diliyle dikkat çekti. Vedat Günyol'un deyişiyle "Türk şiirinin bıçkın, hırçın ve külhan ağızlı uçan şairi" , acılı bir ironinin egemen olduğu şiirleriyle döneminin önde gelen şairleri arasında yer aldı.
İkinci Yeni akımına yaklaşarak imgeyi ön plana çıkaran dönemdeki Eloğlu'nu Doğan Hızlan "Dili ve yaşamın dilini tepe tepe kullanan şair" olarak tanımladı.
Toplumsal eleştiri bağlamının zayıfladığı son dönem şiirlerinde resminin büyük etkisi görülür.
Bu Yalnızlık Benim'de Eloğlu'nun 12 kitabı:
Düdüklü Tencere, Sultan Palamut. Odun. Horozdan Korkan Oğlan, Türkiye'nin Adresi. Ayşemayşe, Dizin. Yumuşak G. Rüzgar Ekmek. Hep, Ay Parçası, Önce Kadınlar bir araya getirildi.
Ayrıca şiire yeni başladığı dönemde tuttuğu defterler ve son çalışmalan da
Metin Eloğlu, şiirleri ile tanışmama vesile olan,
Ilgın Erkan beye teşekkür ediyorum.
Şiir kitaplarına nasıl bir inceleme yazılır diye düşünürken, kitabı okurken aldığım bir iki alıntıyı paylaşmak isterim.
Metin Eloğlu şiiri, düşüncenin umutlu tarafını yanından ayırmadan hayata daha sıkı bağlanılabileceğini gösterir. Hayat, karamsar kelimelerin ağırlığından kurtarıldığında zaten yanı başımızdadır. Eloğlu'nun şiirlerindeki karamsarlık dozunun az olmasının bir nedeni de budur. Onun şiirlerinde fır dönen zengin hayatla, Garipçilerin insanın dertlerinden örtük bir biçimde söz ederek kurdukları kof bir temele sahip "yaşama sevinci" ifadesi asla yan yana gelemez. Ya da kendi sözleriyle söylersek "yaşantıya, kaynaklara ve gündeş sorunlara eğilik bir şiir" yazmak isteyen ve bu yüzden de "sentetik" olarak düşündüğü İkinci Yeni'ye çok kulak asmayan bir öze sahiptir bu şiir. S.541
Arka Kapak Yazısından...
Metin Eloğlu , Garip akımı doğru ltusunda, ancak kendine özgü şiir diliyle dikkat çekti. Vedat Günyol'un deyişiyle "Türk şiirinin bıçkın, hırçın ve külhan ağızlı uçan şairi" , acılı bir ironinin egemen olduğu şiirleriyle döneminin önde gelen şairleri arasında yer aldı.
İkinci Yeni akımına yaklaşarak imgeyi ön plana çıkaran dönemdeki Eloğlu'nu Doğan Hızlan "Dili ve yaşamın dilini tepe tepe kullanan şair" olarak tanımladı.
Toplumsal eleştiri bağlamının zayıfladığı son dönem şiirlerinde resminin büyük etkisi görülür.
Bu Yalnızlık Benim'de Eloğlu'nun 12 kitabı:
Düdüklü Tencere, Sultan Palamut. Odun. Horozdan Korkan Oğlan, Türkiye'nin Adresi. Ayşemayşe, Dizin. Yumuşak G. Rüzgar Ekmek. Hep, Ay Parçası, Önce Kadınlar bir araya getirildi.
Ayrıca şiire yeni başladığı dönemde tuttuğu defterler ve son çalışmalan da
Bu kitapla birlikte şairin toplam on üç kitaplık külliyatının yavaş yavaş sonuna yaklaşıyorum. Son okuduğum şiir kitapları ilk okuduklarıma nazaran biraz sönük kalmaya başladı, öyle ki alıntı bile yapmadan bitirdiğim iki kitap oldu. Belki de biraz şairden okumaya ara vermek gerekiyor.
BİLEN BİLENEŞiir
Metin Eloğlu'nun 1951-1984 yılları arasında yayımlanan Düdüklü Tencere, Sultan Palamut, Odun, Horozdan Korkan Oğlan, Türkiye'nin Adresi, Ayşemayşe, Yumuşak G, Rüzgâr Ekmek, Hep, Yine (İlk altı kitabı), Şiirce (Dizin, Yumuşak G, Rüzgâr Ekmek), Ay Parçası, Önce Kadınlar isimli kitaplarının toplu basımıdır.
İsmini şairin ardında bıraktığı müsveddeleri arasındaki bir dizeden alan kitaba, dergilerde yayımlanan ve kitaplarına girmeyen şiirler, yayımlanmamış son çalışmalar ve taslaklar ile İbresiz Bir Pusula (hiçbir kitabına almadığı ilk şiirleri, sonraki yıllarda yazıp dergilerde bıraktığı şiirler) eklenmiştir.
İsmet Özel’in şair hakkında “Metin Eloğlu, Modern Türk Şiiri’nin zirvesidir.” dediğini okudum. Bir televizyon programında da "Özel bir isim" sorusuna "Özel bir isim anmak istiyorum. Mesela Metin Eloğlu bütün bu şairler arasında, hem birinci yeniyle irtibatları olan hem ikinci yeniyle irtibatları olan bir insan olarak ve Türkçe bilinci konusunda erişilmez bir isimdir ama Türk Edebiyatında bilgi bakımdan hakkı yenmiş birisidir" şeklinde cevap vermiştir.
"Bu soyadı haram bana..."Edebiyat
Metin Eloğlu, Vedat Günyol'un deyimiyle; Türk şiirinin bıçkın, hırçın ve külhan ağızlı uçarı şairi...
Garip akımı doğrultusunda ve İkinci Yenin yakınında -bir manada ikisi arasında bir yerde oluşturduğu kendine has üslubuyla- bir dil ustasının gösterdiği incelikle şiirini inşa edip bu iki akım arasında soyadının hakkını verirmiş gibi "Eloğlu" olarak kalan bir şair.
İki binli yıllarda; İsmet Özel'in modern Türk şiirinin zirvesi diye işaret etmesiyle yeniden ele alınan, okunan biri olmaya başlasa da yine de yeterli bir okur-muhit sayısına ulaşmamış bir şair olarak kendisi; edebiyat-sanat hayatına ilk öyküyle başlayıp şiirle devam etmiş ve güzel sanatlarından mezuniyetiyle ilerleyen yıllarında geçimini resmi ve şiiriyle yapmış bir ozan.
Güzel Sanatlar akademisinde geçirdiği dört yıllık eğitim sürecinin yanı sıra farklı atölyelerde yaptığı çalışmalarla, şiir eleştirmenlerince resminin şiirine büyük etkisi olduğunu söylenen bir ressam da aynı zamanda.
Bunun dışında kitabına gelirsek eğer...
Kitap; Düdüklü Tencere, Sultan Palamut, Odun, Horozdan Korkan Oğlan, Türkiye'nin Adresi, Ayşemayşe, Dizin, Yumuşak G. Rüzgar Ekmek, Hep. Ay Parçası. Önce Kadınlar gibi yayımlanmış eserlerinin kendi çizdiği bazı çizimlerinin yanı sıra kitaplarına girmeyen şiirlerinin de bulunduğu bir toplu şiirler kitabı...
Üsküdar'da doğup Üsküdar'da ölen biri olarak şiirlerindeki İstanbul, Üsküdar motifi, kendi soyadına yaptığı göndermeleri veyahut birey ve topluma getirdiği ironiyle karışık eleştirilerinde, orijinal üslubuyla, kalemini hissettiren bir şair. Bununla birlikte en olunmadık kelimeler, terimlerle veya isimlerle size dünyasını sunan biri...(şiiri ölçüsünde tâbi)
Bu manada şiirinde daha detaylı ve geniş incelemeler yapılabilir elbette ama okuyanları sıkmamamak adına son bir iki