Her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır…”
Haktan bir emirmiş gibi aç karna içilmiş
bir şarap tadında olan gözlerin ermişlerden olan güzelliğinle olur da ürperir üşürsen
yolları kalbime sapa uzaklara gitme
Kal...
Ben tövbe ederim yerine.
Tanrı tanır beni günahlarımdan.