Tzu Çang, Konfüçyüs'e erdemliliğin anlamını sorunca şu cevabı aldı:" Gittiği her yerde bir insanın hayata geçirmesi gereken beş şey vardır ki, erdemlilik bunlar üzerine kurulur." Bunlar nezaket, doğruluk, samimiyet, cömertlik ve şefkattir. Nezaket seni saygısızlığa karşı korur, doğruluk sayesinde herkesin gönlünü kazanırsın, samimi olursan insanlar sana güvenecektir, cömertlik sana başarı getirecektir ve şefkatli olursan başkalarını idare etmeye ehilsin demektir."
insan, elde ettiği her mutluluğu ve başarıyı kendisine, başına gelen her kötü durumu ve hüsranı da başkalarına (ve bazan da Allah Teâlâ'ya) mal eder. Bu onun tabiatında vardır. Ancak mü'min, bu anlayışın tam tersinin doğru olduğuna inanır ve başına herhangi bir olumsuz durum geldiğinde önce dönüp kendi yaşantısına, amellerine ve gidişatına bakar. Zira bilir ki, karşılaştığı herhangi bir mutluluk ve başarı (nimet) Allah Teâlâ'dan, bela, hüsran ve sıkıntı ise kendi nefsinin işlediği kötülük ve günahlardandır: "Nimet olarak size ulaşan ne varsa Allah'tandır
“Sana gelen iyilik Allah'tandır; başına gelen kötülük ise nefsindendir." 209
Sayfa 147
Tüm bunları herkesin iyiliği için yaptığımı söyleyip durdum. Başarı için fedakârlık şarttı. Ama biliyor musun? Artık aynalara bakamıyorum.
Herhangi bir şeyi başarma ihtiyacına kapılmak gibi bir tuzağa düşmeyin. Böylece her şeyi başarabilirsiniz.
Bilgeliğe ulaşmak için çabalamak fakat hiçbir zaman budalalıktan tam olarak kurtulamamak, erdemli fakat sıradan bir yaşam sürmek yeterince büyük bir başarı aslında.
Sayfa 232
