cure mirovek heye ti mosîqayek wê hoviyê di hundirê wî de bêdeng nake.
Di 2004an de Beesiyên ku ji Îraqê hatibûn Sûriyeyê berî maça futbolê ya tîmeki Qamişloyê û yekî Dêrezorê bi mexseda ku heyfa têkçûna Sedam a li Îraqê, li Qamişloyê ji kurdan bistînin, bi sileh û daran xwestin ku komkujiyekê li dij kurdan pêk bînin. Kurd li ber van êrîşan bêdeng nemabûn û bûyer ji wir gihaştibûn Amûdê, He-sekê, Serêkaniyê, Kobaniyê û heta taxên kurdan ên li Şam û Helebê û veguherîbûn rengê serhildanekê. Ev bûyera han jî bi awayekî dijkolonyal di nav romanê de cih digire. Li gor Fanon (2007: 86) şidet koloniyê ji kompleksa kêmbûnê, ji helwestên bêhêvî û bêzarbûyî xelas dike; wê bêtirs û rehabîlîte dike.
Sayfa 108
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Gerdûn ti tiştek nîne ji xeynî mosîqayeke bêdeng. Hemû tiştekî digel jidayîkbûna xwe awaza xwe hilgirtiye, hemû zindiyek parçeyê mosîqayeke taybet e, hemû miriyek awazek e ji xwe re. Ti pelgek nîne ku mosîqaya xwe digel xwe neyîne, firîna ti teyrekê nîne ku awazekê li asîman çêneke. Dinya bi tevahî mosîqa ye... şev bi tevahî mosîqa ye, baran bi tevahî mosîqa ye..."
gerdena te bedewiya gerdûnê
dilê te bostanê comerdiyê
ez birîndarê guleke fehm û ferasetê bêdeng nemîne!
Jidil, çi bû evîn?
Û çûna te wek striyan di dilê min de çû. Gul bi xwînî bû, dil ji... Du sê hêsir xwe ji çavên min berdan bi ser hinarikën rûyê min ve, li pişt xwe rê-çeke agiri dihiştin. Roniya çavê min wek çiraya bi ber xilasbûnê ve dilerizi ů deriyê xwe ji vê dinê re digirt, hêdî hêdi. Di bin giraniya nalinên bêdeng de perçiqî jiyan.
