Şükran duygusuyla varlık taçlanır, ancak onunla kâinata ulu bir nazarla bakar, onda daha önce göremediğimiz sayısız latife ve oluşlar gözlemleriz. William Blake'in yazdığı gibi:
görebilmek bir kum tanesinde bir dünyayı,
yabani bir çiçekte ise bir cenneti; sığdırabilmek avucuna sınırsızlığı, ve tek bir saatin içine sonsuzluğu.
Biraz önce eleştirilere katlanamayıp öfkelendiği halde, kendisini bunaltan aynı değer yargısından kaynaklanan bir mantıkla şimdi beni eleştiren Şiraha'nın epey tutarsız olduğunu düşünüyordum. Yine de yaşamının ırzına geçildiğini düşünen bir insan, başka birinin yaşamına saldırdığında kendini biraz iyi hissediyordur belki.
İçimi zehirleyen bu nankörlüğün kaçta kaçı kendi suçumdu, kaçta kaçı Miss Havisham’la ablamın? Ne benim için, ne de başkaları için önemi yok artık. İyi, kötü, doğru, yanlış… ne çıkar? Olan olmuştu bir kez!