Kitap tesadüfen elime geçti popüler kültürün çok bilinen moda kitaplarından çok uzakta olduğu için benimde kendisinden tesadüfen haberim oldu iyide oldu. Edebi lezzet arayan ve okurken insan doğası üzerine düşünmek isteyen her okura cümle cümle hitap eden dili sağlam bir eserdir. Hayata tutunma çabasını, insan ilişkilerinin karmaşıklığını ve bireyin toplum içindeki yerini sorgulayan, ve bence raf ömrü olmayan olmaması gereken zamansız bir romandır.
Eğer kurgunun içinde felsefi dokunuşları, sakin ama derin akıp giden anlatımları seviyorsanız, kitaplığınızda mutlaka yer açmanız gereken bir kitap.
Rüyalar Anlatılmaz
Küçükken benimde sıkça duyduğum, iyiyse nazar değer şayet kötü ise dillendirmek, anlatmak başa getirir diye rüyalar anlatılmazdı. Bu kitapta da anlatmamanın nelere yol açtığını okuyoruz.
Aynı evde yaşayan bir anne bir kız iki erkek olmak üzere üç çocuğun anlatmadığı daha doğrusu içinde saklarsa hep saklı kalacağını sandığı sırları okudum. Aynı evin içinde sözde bir aile her biri diğerlerinin müttefik olup dışlananın kendisi olduğunu sandığı bir ailede büyüme çabası içinde. Biri anlatsa derdini bir ötekine yükler hafifleyip, bağlar güçlenecek. Ama anlatılmaz bu evde hiç bir şey belki birisi azıcık nefes alır diye.
Hikaye Eyüp isimli karakterin sevgili eşi Pilar'ı bir anda Brezilya'da bırakıp İstanbul'a seyehati ile başlıyor. Pilar terk edilme korkusuyla başa çıkmaya çalışırken Eyüp'ün rüya defterini yanına alıp kendini bir anda istanbul uçağında buluyor. Eyüp'ün yıllardır görüşmediği ailesiyle tanışıp onu aramaya koyuluyor. (Spoilersız en fazla bu kadar anlatabilirim sanırım :))
Eksik kısımlar vardı bana göre mesela annenin ağzından yazılmış en azından bir bölüm okumak isterdim. Eyüp'ün yüzleşme kısmını okumak isterdim. Bunların dışında çok güzel bir kitaptı aynı zamanda üzücü. Ancak daha can sıkıcı olan kısım kitaptaki olayların her hangi bir yerde bir zamanlar yaşanmış olduğu ki maalesef günümüzde de yaşayan hiç istemediği durumlara maruz kalan insanlar oluyor. Temennim bireyin kendisinden başlayarak zamanla toplumu düzeltme çabası ama şartlar Dünya;
Nermin Yıldırım 
Rüyalar Anlatılmaz 
Nur
Nermin Yıldırım Rüyalar Anlatılmaz Nur
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beklentimi karsılamadı
said nursiye, hayatına, yazımına cok hakim değilim. düsünce ve elestrilerim var ama doğrudur yanlıstır bilemem, dolayısıyla cok detaylı düsüncelerimi yazmakram vazgeçtim. sonuc olarak, benlik değil. allah faydalananların faydasını arttırsın, benimde faydalandığım yerler illaki oldu, beklediğimi alamadım yalnız.
Rene, benim üzümlü kekim
En sevdiğim kitap olacak heralde, büyüleyici, enfes bir kitap. Herkese tavsiye edip hediye edebileceğim türden bir eser.
Japon kültürüne ve rus edebiyata düşkünlüğü olanlar beni daha iyi anlayacaktır…
Rene ve sınıflara karşı mücadelesi nedense bana emerence 
Kapı hatırlatı, aslında karakterleri yerden göğe kadar farklı ama davaları aynı nihayetinde. Rene ve sakinliği, Rene ve derinliği en güzeli Rene ve hala aşktan umudunu kesmeyen zarif ruh hali her zaman aklımda kalacaksın.
Kitabın her sayfası ideoloji, felsefe, bakış açıları, kültür ve karakter analizi ile dolu ve GERÇEKTEN muhteşem bir eser. Bir gün benimde sistemin kurduğu sınıfsal fark ilüzyonudan kurutulma dileğiyle.
Kapı hatırlatı, aslında karakterleri yerden göğe kadar farklı ama davaları aynı nihayetinde. Rene ve sakinliği, Rene ve derinliği en güzeli Rene ve hala aşktan umudunu kesmeyen zarif ruh hali her zaman aklımda kalacaksın.
Kitabın her sayfası ideoloji, felsefe, bakış açıları, kültür ve karakter analizi ile dolu ve GERÇEKTEN muhteşem bir eser. Bir gün benimde sistemin kurduğu sınıfsal fark ilüzyonudan kurutulma dileğiyle.rhysand yanı ne dıyebılırım ki...senı okudugum gunlerı özledım:(
oncelıkle bu kıtap bu cok kişinin oldugu gibi benimde serıdekı favorı kitabım. bu kıtapla beraber aslında esas erkegı, asıl olayları ogrenıp konu ve karakterler daha da derınlesıyor cok ama cok keyıfle okumustum.
feyre ve rhysand best couple sizi ayrı dusunemıyorum ama rhysand benım yanımada cok yakısırdı :D <3
Olga Tokarczuk'un yazdığı benimde onun kitapları arasından okuduğum ilk romanı. Yüzeyde 17. yüzyıl Fransa'sında geçen bir arayış hikayesi ama asıl mesele çok daha içte: hakikate nasıl yaklaşıldığı, kimliğin dışarıdan mı içeriden mi inşa edildiği ve bir şeylerin büyüsüne kapılırken kendini kaybetmemek.
Dört karakterin yolculuğu aslında dört farklı varoluş biçiminin sınavı. Marki ne kadar çok sorgularsa o kadar kayboluyor — bilinci bir araç olmaktan çıkıp kendini yutan bir saplantıya dönüşüyor. Veronika hep seçilen, hiç seçemeyen biri olarak yola çıkıyor; ama o "insanımsı varlığı" sahiplenerek ilk kez kendi iradesiyle bir şeye ait oluyor. Burling ve Delabranche bilinçli ama saplantısız oldukları için kaybolmuyorlar. Gauche ise hiçbir şey aramadan, hiçbir şey beklemeden yürüyor — ve tam da bu yüzden Kitap'a ulaşan tek kişi o oluyor.
Kitap yerinde bırakılıyor. Bu jest romanın en yüklü anı: hakikat yok edilmiyor, tüketilmiyor, sadece bırakılıyor. Bir sonraki arayan için hâlâ orada. Bu hem hakikatin erişilebilir olduğunu hem de arayışın hiç bitmeyeceğini söylüyor — ikisi aynı anda doğru.
Romanın özü şu: büyüye kapılmak gerekiyor, ama tadını çıkararak. Ne Marki gibi içinde kaybolarak, ne de de Berle gibi daha başında sırtını dönerek. Gauche'nin bilmeden bulması bir teselli değil, bir davet — bırakabilenlere kapı açık.
