Aslolan benmişim. Ben iyi değilsem hiçbir şey iyi değilmiş. Ben mutsuzsam dünyanın geri kalanı mutlu olsa bile mühim değilmiş. Önce ben gelmeliymişim. Kendimi sevmeliymişim. 
Eğer ben karşınızda huysuz suratsız kötü düşünceler besleyerek öfkeler ve kıskançlıklar içinde, şaşkın haline gelseydim ne olurdu? Bana olan sevginizden eser kalır mıydı? Ben aynı zamanda işte tam böyle biriydim. Bu aslında beni sevmediğiniz, sadece size benmişim gibi gösterdiğim o çocuğu sevmiş olduğunuz anlamına gelmez mi?
"Psikiyatrlar sol beyin/sağ beyin mitini çürütüyor", diye geçiyordu başlık. Daima bir şeyler öğrenmeye hevesli olduğumdan, okumaya devam ettim ama gördüm ki, söz konusu psikiyatr benmişim.
Meselenin özünü gösteriyor bu. Ben sol beyin/sağ beyin mitine inanmıyorum: Yarım küreler arasındaki farkın gerçeğini öğrenmeye inanıyorum. Yarım küre farklılıkları üzerine popüler kültüre yerleşen düşüncelere inanmanın ahmakça olacağı şüphe götürmez. Ama gelgelelim kayda değer yarım küre farklılıkları olmadığına inanmak da bir o kadar ahmakça olur. İnsan olmanın özünde yatan, muazzam önemli farklılıklar vardır. Sadece biz yanlış kapıyı çalıyoruz.
İki yarım kürenin de yaptığımız her şeyde rol oynadığı şeklinde itiraz ettiklerinde insanlar haklıdır. Bunun aralarında hiçbir fark olmadığı anlamına geldiğini farz ettiklerindeyse yanılırlar. Önemli olan yarım kürelerin *ne* yaptığı değil, *nasıl* yaptığıdır. İki yarım küre de her şeyde rol oynar, bu doğru; yalnızca farklı biçimlerde rollerini gerçekleştirirler.