Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce bıçak ağzı...
İnsanın her tattığı şey, içinde bir bıçak gibi çalışıyordu.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken,
Kim ister bütün bunlara katlanmak.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
“Yavaş ama istikrarlı bir baskıyla işlenen bir cinayet, hızlı bir bıçak darbesinden daha az mı ölümcüldür?”
"Sen öldün," dedi şerefsiz, hırıltılı bir nefes vererek. "Ölmüş olman gerekiyordu."
Bakışlarım ondan ayırmadan bıçağı bacağına yaklaştırdığımda titrediğini hissettim.
"Beni daha iyi öldürmeniz gerekiyordu," dedim bıçak etine saplanırken.
