Demokrasinin... en aşırı, en olumsuz tür, içinde yasanın değil de çoğunluğun iradesinin hakim olduğu, çoğunluğun iradesinin yasaları hiçe saydığı ve onların yerine geçtiği türdür.
Aristoteles, yasaların değil çoğunluğun iradesinin hakim olduğu bu demokrasinin tiranlıktan hiçbir farkı olmadığını düşünür. Burada tek değişiklik bir kişinin keyfi iradesi yerine çoğunluğun keyfi idaresinin geçmiş olmasıdır. Tiranlıktaki tiranın despotluğunun yerini burada çoğunluğun despotluğu almıştır. Bu demokraside tiranın dalkavuğunun yerini demagog yönetici alır. Burada demagog yönetici, halka dalkavukluk eder. Böyle bir demokraside anayasanın varlığından bile söz edilemez.
Sayfa 300 - İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları