Kendimizle Oynadığımız Oyunlar1000Kitap
Üstün Dökmen'in Ladesçi adlı eseri, günlük yaşamın içinde fark etmeden sürdürdüğümüz alışkanlıkları, ilişkileri ve davranış kalıplarını sade ama düşündürücü bir dille ele alıyor. Kitapta "lades" oyunu yalnızca bir çocukluk hatırası değil; insanların hayatları boyunca birbirlerine ve kendilerine kurdukları görünmez tuzakların bir metaforu olarak kullanılıyor.
Dökmen, psikoloji alanındaki bilgi ve deneyimini akademik bir dil yerine herkesin anlayabileceği örneklerle aktarıyor. Bu yönüyle kitap hem akıcı hem de okuyucuyu kendi yaşamını sorgulamaya yönelten bir yapıya sahip. Özellikle insan ilişkileri, iletişim hataları ve farkındalık üzerine yapılan tespitler, okurken sık sık durup düşünme ihtiyacı hissettiriyor.
Ladesçi, olay örgüsünden çok verdiği mesajlarla öne çıkan bir eser. Kişisel gelişim ile edebiyat arasında bir yerde duran kitap, okuyucuya hazır reçeteler sunmak yerine kendi cevaplarını bulması için alan açıyor. Üstün Dökmen'in samimi anlatımı sayesinde ağırlaşmadan ilerleyen eser, kendini ve çevresini daha iyi anlamak isteyenler için keyifli bir okuma deneyimi sunuyor.
Sonuç olarak Ladesçi, günlük hayatın koşuşturması içinde gözden kaçan ayrıntıları fark etmeye davet eden, düşündüren ve zaman zaman gülümseten bir kitap. Okuyucuya yalnızca bir hikâye değil, aynı zamanda kendine dönüp bakabileceği bir ayna sunuyor.
Ladesçi
Üstün Dökmen
Şimdi düşünün, Talha Uğurluel’le aynı masada oturmuşuz, çayımızı yudumluyoruz. O başlıyor anlatmaya: “Bak, Hz. İbrahim’in doğum yeri Basra Ur değil, Harran olabilir. Çünkü son kazılar bunu gösteriyor.” Sen de dinlerken kafanda taşlar, mağaralar, eski şehirler canlanıyor. Tarih kitabı değil, resmen muhabbet. En çok hoşuma giden tarafı şu: akademik bir dil yok, kasıntı yok. “Bak şu taş, binlerce yıl önce şunu görmüş olabilir” diye anlatıyor. Sen de ister istemez kafanda canlandırıyorsun. Harran’ın mağara mezarlarını, Nemrut’un gölgesini, Urfa’nın taşlarını… Hepsi birer sohbet konusu gibi.
Bir de kitabın samimiyeti şu noktada ortaya çıkıyor: Hz. İbrahim’in “Ben batıp kaybolanları sevmem” sözünü alıp bugüne getiriyor. Yani sadece tarih değil, aynı zamanda bir hayat dersi. Okurken “vay be, bu söz hâlâ geçerli” diyorsun. Sonuçta Kur’an’ın Anlattığı Tarih 2 benim için bir ders kitabı değil, bir yol arkadaşı oldu. Hem bilgi veriyor hem de sohbet ediyor. Sanki kahvede oturmuşuz, çayımızı yudumlarken “Urfa’da şu kazı yapılmış, Harran yeniden konuşmaya başlamış” diye anlatıyor. Samimiyetle tavsiye ediyorum.
Beşir Ayvazoğlu’nun bu kitabı Yunus Emre’ye farklı bir bakış getirmiş. Adından da anlaşılacağı üzere cumhuriyet sonrası Yunus Emre yorumlarına odaklanan yazar, pek çok yazarın değinmediği noktalara değinmiş. Yunus Emre’nin şairliğinin yanında birçok kimlik ile benimsenmiş olması ve hakkında farklı sanat ve edebiyat dallarında eserler yayımlanmasını kronolojik olarak ele almış. Kronolojinin yanı sıra birbirinden etkilenen aydınlar, onların karşıt görüşleri vs. tek tek incelenmiş. Fuat Köprülü’nün Yunus Emre hakkındaki çalışmasından itibaren incelenmiş. Aslında kitap özellikle bir sorunun üzerinde duruyor diyebiliriz. “Biz Yunus Emre’yi nasıl biliyoruz?” Her devrin kendi Yunus’u diyebileceğimiz. Herkesin kendine bir şeyler bulabileceği bu şahsiyeti nasıl okumalı? okunduğu esnada düşünmeye de sevk eden oldukça başarılı bir kitap. Hem akademik camianın hem de genel okuyucunun anlayabileceği bir dil ve üslup kullanımı da kitabı tabiri caizse herkese açık bir hâle getiriyor. Kısaca toparlamak gerekirse Yunus Emre hakkında biyografik ve şair kimliğinin yanı sıra daha detaylı bilgi edinmek ve hakkında yazılanları çizilenleri öğrenmek isteyenler için kesinlikle başvurulması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Oldukça başarılı buldum diyebilirim.
Okudukça şaşıracağınız bir çok bilgi var. Özellikle ayetlerin iniş sebeplerini okuduğunuz an birçok şeyi anlıyorsunuz tamamıyla o dönemin siyasetine ve çıkarlarına uygun indiğine dair birçok örnek var aslında Kur'an o döneme ait yeni hiçbir şey getirmiyor eski olanı alıyor ve üstüne ekliyor sadece. Yazar aslında şu cümleyle çok güzel özetlemiş:
Kur’an, tarih boyunca insanlar tarafından ortaya atılan yasaların ve dini inançların (biraz da ilaveler yapılmış) bir toplamıdır, bir özetidir; bunun ikinci bir ihtimali yoktur” diyoruz.
İnsanları disiplin altında tutabilmek için, o günkü koşullarda din adı altında böyle bir oluşuma başvurmak etkili ve inandırıcı olabiliyordu; ama bugünkü uzay çağında hâlâ bunu uygulamak fevkalade tehlikeli bir yaklaşımdır.
Kişisel görüşlerim değişti gibiDuygu ve Düşünce
Evet, bu kitabı yaklaşık bir buçuk haftadır okuyorum. Kitap gayet hızlı okunuyor eğer sınav haftasında olmasaydım daha erken bir vakitte bitirirdim. Önemli olan anlayarak okumak diyerek kendimi
Fas’ın Cedîde şehrinde 1944 yılında doğan Taha Abdurrahman, Muhammed el-Hâmis Üniversitesi’nde felsefe eğitimi aldıktan sonra Oxford ve Sorbonne üniversitelerinde başta dil felsefesi ve mantık olmak
