Tüm insanlar kısmen kendi düşüncelerine, kısmen de başkalarının düşüncelerine uygun olarak yaşarlar ve hareket ederler. İnsanlar arasındaki en önemli farklardan biri, insanların ne dereceye kadar kendi düşüncelerine göre, ne dereceye kadar başkalarının düşüncelerine göre yaşadıkları konusunda ortaya çıkar. Bazı insanlar çoğunlukla kendi düşüncelerinden bir zekâ oyunu olarak yararlanırlar, kendi akıllarını aktarma kayışı çıkarılmış bir çark gibi görürler, davranışlarında başkalarının düşüncelerine, geleneğine, yasasına uyarlar; diğerleri ise kendi düşüncelerini bütün davranışlarının en önemli harekete geçirici gücü sayarak hemen hemen her zaman kendi akıllarının istediği şeylere kulak verirler ve ona uyarlar, ancak arada sırada da başkalarının kararını uygun görürler, tabii ki bu kararı eleştirdikten sonra yaparlar bunu.
Sayfa 529
İslam hakkında neredeyse hiç eğitimi olmayan bir Müslüman ümmeti var. Müslümanların çoğu İslam hakkında fazla bir şey öğrenmiyor. Bayram veya Cuma namazı için nadiren mescide geldiklerinde onlara imalı sözler söylemeyin. Yoksa emin olun bir sonraki yıl Bayram Namazına da gelmezler. Tam da umut verme zamanını bulmuşken ne yapıyorsunuz? O insanların çoğu amellerinden dolayı vicdanları rahatsız olduğu için mescide geliyor. Bu tam da umut verilecek, yumuşak davranılacak bir vakit:
"Allah sizden vazgeçmedi. Siz uzun zamandır Allah'tan vazgeçseniz bile O (cc) vazgeçmedi. O'na (cc) geri dönebilirsiniz. Kapı açık. Cennet inanan herkes için." deme zamanı.
Dinden uzaklaşan Müslümanlar kendilerinin cehennem için yaratıldığını düşünebiliyor. Birçok Müslüman yanıma gelip, "Ben kötü bir Müslüman olduğumu biliyorum, iyi biri değilim ama bir sorum var..." dediklerinde, ben de "İyi ya da kötü bir insan olup olmadığını bilemem ama kendin hakkında böyle düşünme!" diyorum.
Kendinizle ilgili iyi düşünceleriniz olsun, Allah (cc) katında da öylesiniz çünkü. Kendinizden vazgeçmeyin; çünkü siz vazgeçmediğiniz sürece Allah (cc) sizden vazgeçmez. Allah'ın (cc) sizden vazgeçmediğinden emin olun; çünkü hâlâ nefes alıyorsunuz... Hâlâ hayatta olmanız Allah'ın sizden vazgeçmediğini gösterir. Eğer ümitsiz vakaysanız ve sizden hiçbir hayır gelmiyorsa o zaman artık yaşamanızın bir anlamı kalmaz.
Bu Resûlullah'ın (sav) sünnetidir. Mushafta Resûlullah'a (sav) direkt olarak gelen ilk emir “Müjdele"dir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İçimizdeki O Sessiz Hücre...Alıntı
"Dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar baskı kuramaz."
Bazen etrafımız insanlarla, seslerle doluyken bile içimizdeki o sessiz hiçliği susturamayız ya; işte bu cümle tam o anın özeti. İnsanın kendi zihninin hücrelerine kilitlenmesi üzerine yazılmış en sarsıcı satırlardan biri... Sizi de en çok kendi sessizliğiniz yormuyor mu?
Karganın Ardındaki Kıyamet
Ertesi sabah batıya doğru yolculuğuna devam etti. Eklem ağrıları hafiflemişti ama azaldıkları da söylenemezdi. Saat on biri biraz geçe, küçük bir restoranda durup öğle yemeği yedi. Tam sandvicini ve termostaki kahvesini bitiriyordu ki bir karganın, caddenin biraz ilerisinde telefon tellerine konduğunu gördü. Yargıç büyülenmiş gibi kargayı izliyordu. Kırmızı termos bardağı, masayla ağzı arasında hayada asılı kalmıştı. Aynı karga olamazdı elbette. Milyonlarca kargadan biriydi işte. Dünya artık kargalara kalmıştı. Yine de bunun, önceki gece gördüğü karga olduğundan emindi. Ve içinde her şeyin sona erdiğine dair bir kıyamet hissi belirdi.
Açlığı geçmişti.
İnsan hayatta her şeye erişebilir, dünyadaki ve etrafındaki her şeyi yere yıkabilir, hayat insana her şeyi verebilir, insan hayattan her şeyi alabilir ama başka bir insanın zevklerini, eğilimlerini, ritmini değiştiremez; ona yakın, onun için önemli biri olsa da karşısındakini bütünüyle karakterize eden başka türlülüğünü değiştiremez.
“Her yerde kendimizden zayıfları bulmamız, kendimizden güçlülere ise esir olmamız bekleniyor. Biri kendini şah ilan ediyor, seni piyon yapıyor.”
