Nemsin be?
Sevgili, dost, yar, arkadaş…
Hepsi.
En çok da en ilk de Leyla-sın bana.
Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın.
Uçan kuşum, akan suyumsun.
Seni anlatabilmek seni.
Ben cehennem çarklarından kurtuldum, üşüyorum kapama gözlerini
Ahmed Arif
Demli bir çay kokusuyla
gelirim belki yanına.
Yağmur olur düşerim şehrine.
Belki gözyaşların olur düşerim avuçlarına.
Ama can dostum,
hep yanında olurum.
Sen bana bakma.
Ben senin baktığın yerde
olurum...
[Özdemir Asaf]