Alperen

Alperen
@bokepars
@bokepars·
·
sabitlendi
Yalnız onun sesini işitmek yahut dizinde yatmak veya gözlerini görmek bir ömre değerdi.
Sayfa 217
Kendisi bir insanın hayatında rastlayabileceği en temiz kalpli,en iyi insandı fakat bir kusuru vardı kendisi bunun farkında değildi.
Nemsin be? Sevgili, dost, yar, arkadaş… Hepsi. En çok da en ilk de Leyla-sın bana. Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın.  Uçan kuşum, akan suyumsun. Seni anlatabilmek seni. Ben cehennem çarklarından kurtuldum, üşüyorum kapama gözlerini Ahmed Arif
Kendini bu şehrin korkunç akıntısından ancak etrafında ördüğü bu soğuk duvarlarla kurtaracağını sanıyordu.
Demli bir çay kokusuyla gelirim belki yanına. Yağmur olur düşerim şehrine. Belki gözyaşların olur düşerim avuçlarına. Ama can dostum, hep yanında olurum. Sen bana bakma. Ben senin baktığın yerde olurum... [Özdemir Asaf]