İçindeki hafiflik hissi bir türlü kaybolmuyordu. Yoksa bu bir hafiflik değilde bir boşluk muydu? Özgürlük müydü? Yoksa dünyada yapayalnız olmanın ta kendisi miydi?
“Bağlarımızı yalnızlık hevesiyle kopardığımız zaman, boşluk bizi ele geçirir: Artık hiç bir şey, hiç kimse yoktur... Daha kimi tasfiye etmeli? Kalıcı bir kurbanın izini nerede bulmalı?”