Şunu söylemeliyim ki ben bu kadar değildim; henüz bitmedim ama, eksildim. Yakında yalnızca suyum kalacak, ve bu yüzden bana kızılacak.
Allah, Allah, yahni bitmiş - kim yedi bunu?
İşte o an, başa dönebilsem; yahniden önceki tarihime - birden bir keçi, bir sığır, bir domuz olarak, ayaklarım tabaktaki suyuma ve ekmek artıklarına batarken, yük seliversem ... tüm hayalim budur.
Sanki oldum olası bir büyük odayı arşınlıyor; ara sıra elimi muma uzatıp yakıyor, ve haykırışımı hep sonraya saklıyorum. "Dur!" denilen yeri de, yaşamak üzere erteleye erteleye tüketiyorum. Beklerken beklemedi ğimi düşünüp kahkahalar atıyor; bu arada elimi duvarlara, cama, burnuma, kalemlere ... sürüyorum. Kapının çalındığını duyar gibi oluyor; ne açıyor ne de kapıyo rum. Bu hep tekrarlanıyor gibi görünse de, "tekrar" diye, "kalmak" diye bir şey yok. Sağım sanki solum gibi -solum, hiç yok. Gökyüzü her zamanki gibi, her zaman kinden farklı - bu da sıradan. Bazen bakıp, herkes gi bi "Ah!" diyorum; ama bunu hak edip etmediğimi bil miyorum. Ve bu daha varmamışçasına geçen zamanda, biraz sallanan yerde durmadan kala kalanım - ki bu bi linci ürkekçe tüketmek değil; daha ileri götürmek isti yorum oyunu.
Durmadan ölüyorum yaşayabilmek için - belki de bütün psikanalizi tersine çevirmek gerek; yaşamın saç malığı rüyalannkinden kat kat fazla, ve zamanın hızı, tehlike getiriyor, başka değil. Bunca ses arasında duyu lan, bir tehlike sireninin sesi; şu, herkes için çalan ... Bir yerden gelip bir yere gitmemek, asıl asılsızlık bu. Ken dim hariç her şeye uzağım, ve çok kişiyi öldürdüm; ka fam, cinayetlerle dolu.
Tüketmek gerek anlamları - ama üretmek ve tüket mek. .. Yok etmek -ama var edip sonra yok etmek. .. Güneşi suçluyorum - söndürmek gerek bu boş yangını.
Bana en uzak yerlerdeyim çoğu
Halkın adamı MİR BEDİRHAN BEY1000Kitap
"Ne yani halkımı kan emicilerin insafına; haydutun, eşkiyanın yağmasına mı bıraksaydım? Zaten yeterince acı çekmediler mi? Kuzeydeki kırımı unuttunuz mu? Siirt'ten, Bitlis'e, Van'a kadar bütün Kürt ve Ermeni mülkünü viran eylemediler mi? Ölümün soğuk nefesinden, zulmün kara pençesinden nasibini almadı mı herkes? Analar, süngünün ucunda son çığlıkları dudaklarında moraran bebelerinin cansız bedenlerine sarınıp paralanmadılar mı? Kirlenen namusları uğruna diri diri toprağa gömmediler mi bedenlerini? Sonra Malatya, Sivas cehennemine sürülen bir kıyamet muhacir... Zulasında bir parça kara ekmeği açlığına katık edenler, ciğerlerindeki yangını çmurlardan süzülen pis sularla söndürmeye çalışanlar... Açlıktan kırılanlar, salgın hastalıklarla can çekişenler, anaların kuruyan memeleri... Tiran olan kim ha, tiran olan kim dersiniz?"
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ahım seni öldürecek,
Düşmanları güldürücek
İkimizin son nefesi
Bu yangını söndürücek
sesli kitap
Beni YakışınaAlıntı
O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı?
Sahile vurdu kalbim,su yandı,kum da yandı.
Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum,
Ölüme başkaldıran dertli uykum da yandı.
Yurdundan mahrum edip dolaştırdın Cem gibi.
Ruhumla söndü alev,sonra ruhum da yandı.
Kül oldu bir yiğidin figanıyla her umut.
Bülbülün küllerine konan puhum da yandı.
Böylesi bir yangını görmedi Nemrut bile.
Kaktüsün gölgesinde nazlı âhım da yandı.
Âhımdır zannederdim en belalı kıvılcım,
Kirpiğine dokunan kanlı âhım da yandı.
Bir damla su ver bana ey çöl! Bari sen küsme.
Kalmadı hiçbir şeyim bak,günahım da yandı.
Yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme.
Ülkem yıkıldı heyhat!
Ordugâhım da yandı.
Köleleri her akşam duman kıldı gözlerin,
Başıma tâc ettiğim padişahım da yandı.
İlk defa böylesine tutuştu gökkuşağı.
Renklerim siyah oldu ve siyahım da yandı.
O'ndan başka ne varsa yandı,
Yandık sen ve ben.
O'nu göreyim diye,kıblegâhım da yandı
Bir Şair Bir Kitap
Alper Gencer - Şarkısızın Şarkısı
susamıyorum sevgilim
çünkü havada sesimi doğuran bir esir var
bütün çilingirleri sofralara çekerek
kapıda kalanlarla konuşmak istiyorum
kapısında kaldıkları sahiden evleri mi?
bir kilidi açmak kolay değil o kadar
hırsızın belki de yoktur kabahati!
**
selam ile insan insana iliklenir
başında ortasında ve sonunda yine selam
çünkü aranızda selamı yayın demiş efendim
**
bu sonucu beğenmedim sebebi neyse kov!
kes iplerini gel beraber vuralım kuklacıları
vuralım ve bir tren yırtsın dünyanın perdelerini
devrilsin ışık ve gerçek rengini giyinsin gül
**
ben trenin içindeyim git kendine bir istasyon bak
bırak onlar kendi koydukları kurallara inansınlar
**
çektirdiğin fotoğraf neden hiç konuşmuyor
**
bütün randevulara düzenli olarak geç kalmakta haklıydım
gök bana göre değildi yeri zaten hiç sorma
gök de kendine göreydi yerde zaten hiç durma
çıktım bir kapısını bulup yaşadıklarımdan
vardım ki seni sevdim
seni sevdim evler arasından bir evdin
DERGAH
