🌿BİNBİR DİLİ🌿
Binbir dili var ormanın.
Biraz doğaca,
Biraz dünyaca,
Biraz yeşilce,
Biraz da çiçekce.
“Kim anlar bu dili?” demeyin.
Ruhunu dinlemeyi bilen,
Ruhuyla yaşamayı seçen herkes anlar.
Var mı ormanın alfabeleri?
Olmaz mı hiç?
Ağaçlara dokun,
Canlıları koru,
Kuşları dinle,
Çiçeklere bak…
İşte tüm bunlar,
Ormanın sessizce fısıldadığı
Alfabeleridir... Aylin Özgür
Seninle konuşurken gökyüzüne yüreğimde kuşlar süzülüyor.
Sen cok güzelsin ve bu İstanbul'u daha yaşanır kılıyor.
Maviliğin her tonu seninle anlam kazanıyor .
Azar azar yüreğime sen doluyorsun .
Şairin kaleminde usulca dökülüyorsun.
Kırlangıçlar dile getiriyor bu coğrafyada.
Adınla başlıyor adımlarıma,
Hersey mümkün,bitiyor bu hüzün.
Bir çiçekle konuşuyorum.
Çiçekce dilini seninle öğreniyorum.
Dünyada böyle bir dil oldugunu oğrettin bana...
...
...
...
Kadınlara nasihatim, yüceliğinizi; bataklık kokan ağızların övgülerine, yahut menfaatlerine bırakacak kadar küçük düşürmeyin.
Kıymetinizi, çiçekçe ispatlamayın!
Kokudur uçar gider
Renktir solar gider.
Ruhu var ...
Aşkı yarım kalmış şiirlerin,
Efkarın dumanı
boğazına dizilen türkülerin,
Noktası konmamış cümlelerin
İçinde dikenler kaçak dövüşürken
Yüzünde rengarenk çiçekleri toplayan
Gülüşlerin...
Ruhu var...
Okunmamak üzere açılan kitapların
Dokunmamak için kaçırılan ellerin
Odamın camına vuran hırsız kaçağı yağmurun
Duvarıma sinen suskun silüetimin.
Ruhu var...
Yıldızları tek tek sönmüş
Mavi yoksunu kalbimin.
ÇiçEkçe 🌼
Cam olan bütün nesnelere ayrı bir saygı duyarım...çünkü cam ihmale gelmez.Bir anlık dikkatsizlik ve ihmal sonucu elden kayıp düşen cam tuz buz olur ...Geriye dönüşü yoktur.Telafisi yoktur. Hatta yapıştırıp da yaptığın ihmalkarlığı tekrar tekrar yüzüne çarpacak derin çatlaklı izleri de...
ÇiçEkçe 🌼