Çiğdem Aksoy Kahraman

Çiğdem Aksoy Kahraman
Bu şehir yüzyıllardır erkektir ve kadınları sevmeyi bilmez.
O acılar... gün geçtikçe soruyorum, benim suçum ne, niye çektim o acıları? Annemin suçu ne? Bazen bunlar aklıma geldikçe... şimdi gidip derdini kime anlatacaksın, yaşayan benim. Bunu içinden çıkarmanın imkanı var mı? Kimseye anlatamıyorum, unutayım diyorum, iyi ki alkolik olmadım... Çocuklarım var, torunlarım var onları düşünüyorum. Biraz daha yaşayayım diyorum, kendimi teselli ediyorum, yoksa dayanma gücüm bitmiş... şimdi sizden utanmasam ağlayacağım... kimseye bir şey bir şey demiyorum. O kadar darbelerden sonra hafıza kalır mı? Adam silahını dayamış her yanımızı delik deşik etmiş, başka daha bela varsa tanrı onu da versin kurtulayım. Ailede o darbeyi yiyenlerden bir ben kaldım. Hepsi öldü... dayanmak için mücadele ediyorum...
Sayfa 120·Kitabı okudu
Ailesiz, kimsesiz ölmek, kim olduğunu bilmemek, bir de bunca çileyi çek... insanın çok zoruna gidiyor. Hepimiz o günü gördük, yani bir daha görmiyek. Bir daha da çoluk çocuğumuz bunu görmesinler... ben öyle istiyorum Allah'tan. Allah'ım o imansızları imana getir... yani bu zalimlik kalksın, orta yerde bu zalimlik kalksın. Biz gidiyoruz artık, yolcuyuz, çoluk çocuğumuz torun tosunumuz yetişiyor onlara yazık, onlar görmesinler bir daha böyle bir felaketi. ..
Sayfa 85·Kitabı okudu
Erkekler doğuştan özgürdürler ama öte yandan analarına göbekten bağlı. Elleri ağırdır, kafaları kalın. Ah öyle olanını diri diri gömmeli. Kötü söz söyleyip kalp kıranını inim inim inletmeli. Bir erkek kadına hayatının en güzel hatıralarını vermeli.
Sayfa 151·Kitabı okudu

Çiğdem Aksoy Kahraman

, bir kitabı yarım bıraktı
İrene Melikoff
8.5/10 · 39 okunma