Boyun Eğmeye Alışmak1000Kitap
Çöpçü adam ise ezik bir varlıktı; kaderin ve kendi açıklanamaz doğasının darbelerini kabullenmeye alışmıştı…ve bunu hep başı öne eğik bir şekilde yapmıştı. Ufaklıkla olan felaketimsi karşılaşmasından sonra daha da ezilmiş, erkekliği yok sayılmış, hatta neredeyse beyni yıkanmıştı. Beyin hasarı yaratabilecek hızda oradan oraya götürülmüştü. Bir kutu birayı sonrasında kusmadan bir dikişte bitirmezse öldürülmekle tehdit edilmişti. Bir tabanca namlusuyla ırzına geçilmişti. Neredeyse üç yüz metrelik bir uçurumun dibini boylayacaktı. Tüm bunların üstüne, doğrudan bir dağın tabanına giren bir delikte sürünerek ilerlemeye cesaret edebilir miydi? Karanlıkta onu kim bilir ne tür korkunç şeyler bekliyordu. Cesareti yoktu.
Namus sanılanın aksine bacak arasında dolanacak kadar ilkel bir hâl içinde değil, insanın önce beynine, sonra kalbine dokunmalıdır. Bu olduğu vakit, öğretmen talebesini iyi yetiştirir, hekim hastasına iyi bakar, esnaf müşterisine hain olmaz, çiftçi bozuk tohumu memleketinin toprağına yaklaştırmaz, çöpçü görünmeyen yerde çöp bırakmaz ve siyasetçi eksik kaldığı, istenmediği, meşrutiyetini yitirdiğini hissettiği an sine-i millete döner.
Reklam
"Bana inanmayacaksınız ama ben yine de söyleyeceğim:Bugüne kadar hayatımda bir kez olsun,aile üyelerimin ağzından"pis zenci"sözcüğünü duymadım.Pis zenciler bağlamında düşünmeyi hiç öğrenmedim.Siyahlarla bir arada büyüdüm,yanımda Calpurnia,çöpçü Zeebo,bahçıvan Tom,adı lazım değil,daha kimler kimler vardı.Etrafım yüzlerce zenciyle sarılıydı,onlar tarlalardaki emekçilerdi,pamuğu toplayanlar,yolları yapanlar,evlerimiz için ağaç kesenlerdi.Yoksuldular,hastalıklı ve pistiler,kimileri tembel ve miskindi,ama yaşamım boyunca bana onlardan tiksinmem,içlerinden birinden korkmam,içlerinden birine kabalık etmem gerektiği ya da onlardan birine kötü davranabileceğim,bunun da yanıma kâr kalabileceği fikri asla aşılanmadı.Onlar benim dünyama saygısızca dalmadılar,bende onlarınkine dalmadım:Ava çıktığımda bir siyahın arazisine izinsiz girmedim,orası bir siyaha ait olduğu için değil,hiç kimsenin arazisine izinsiz girmemem gerektiği için.Bana zihinsel,toplumsal konum ya da rafah düzeyi açısından benim kadar talihli olmayanları asla ezmemem,sömürmemem öğretildi,ayrıca bu herkes için geçerliydi,sırf zenciler için değil.Bunun tersinin nefret edilesi bir şey olduğunu anlamam sağlandı.İşte ben siyah bir kadın ve beyaz bir erkek tarafından,böyle yetiştirildim."
Tarkovski dünyayla tanışma tümcesi olarak "Anne bak guguk kuşu" örneğini veriyor. Bense bir pencereye soluğumu üfleyerek
bulandırdığım camda,
"Anne bak çöpçü"
"Anne bak sinak"
"Anne bak polis"
dediğimi anımsıyorum.
Sayfa 437
Bana inanmayacaksınız ama ben yine de söyleyeceğim. Bugüne kadar hayatımda bir kez olsun, aile üyelerimin ağzından "pis zenci" sözcüğünü duymadım. Pis zenciler bağlamında düşünmeyi hiç öğrenmedim. Siyahlarla bir arada büyüdüm, yanımda Calpurnia, çöpçü Zeebo, bahçıvan Tom, adı şimdi aklıma gelmeyen daha kimler kimler vardı. Etrafım yüzlerce zenciyle sarılıydı, onlar tarlalardaki emekçilerdi, pamuğu toplayanlar, yolları yapanlar, evlerimiz için ağaç kesenlerdi. Yoksuldular, kimileri tembel ve miskindi, ama yaşamım boyunca bana onlardan tiksinmem, içlerinden birinden korkmam, içlerinden birine kabalık etmem gerektiği ya da onlardan birine kötü davranabileceğim, bunun da yanıma kâr kalabileceği fikri asla aşılanmadı. Ne onlar benim dünyama saygısızca daldı, ne de ben onlarınkine. Ava çıktığımda bir siyahın arazisine izinsiz girmedim, orası bir siyaha ait olduğu için değil, hiç kimsenin arazisine izinsiz girmemem gerektiği için. Bana zihinsel, toplumsal konum ya da refah düzeyi açısından benim kadar talihli olmayanları asla ezmemem, sömürmemem öğretildi, ayrıca bu herkes için geçerliydi, sırf zenciler için değil. Bunun tersinin nefret edilesi bir şey olduğunu anlamam sağlandı. İşte ben siyah bir kadın ve beyaz bir erkek tarafından böyle yetiştirildim.
Reklam
Reklam