tutkularım alev alınca diplomatik davranamamam en büyük zaafım ve böyle durumlarda doğallığım vizyoner yanımın daima önüne geçmiştir. şikayetçi miyim, bazen kısa vadede kayıplar yaşamış olsam da uzun vadede ‘zaman gerçeklerin kadim bir müttefiki’ olduğu için geç de olsa doğru anlaşıldığım için şikayetçiyim diyemem… _022
kitabı henüz bitirmedim, bu nedenle içerik hakkında bir şey söylemek istemedim. tabi ki bitince karalarım yine bir şeyler. handel’in water suitinin d majör icrası ile şimdilik görseli buraya bırakıyorum.
#tahrir_i_derinmavi #meki_022kitaplığı #danbrown #başlangıç #okuryorum #kitaptavsiyesi #kitapsevgisi #kitapayracı #kitapaşkı 
Don Brown
Don Brown
Bir gün fermada yaşayan heyvanlar yaşlı donuz Major-un çağırışı ilə bir araya gəlirlər. O, heyvanlara insanların onları daim istismar etdiyini, azad yaşaya biləcəklərini deyir. Major öldükdən sonra heyvanlar üsyan qaldıraraq fermadakı insanları qovur və təsərrüfatı öz idarələrinə götürürlər. Fermaya “Heyvan Çiftliyi” adı verilir və yeni qaydalar – “Bütün heyvanlar bərabərdir” şüarı ilə “Heyvanizm” adlı ideologiya yaradılır.Başlanğıcda heyvanlar həqiqətən də birlik və əməkdaşlıq içində işləyirlər. Amma tədricən donuzlar – xüsusən də Napoleon və Snowball adlı iki lider ön plana çıxır. Snowball daha idealist, Napoleon isə daha hiyləgər və hakimiyyətpərəstdir. Mübarizə nəticəsində Napoleon Snowballu qovur və bütün hakimiyyəti ələ keçirir.Napoleon və digər donuzlar tədricən insanlara bənzəməyə başlayır: lüks içində yaşayır, digər heyvanları isə ağır işlərdə istismar edirlər. Əvvəllər yazılan qaydalar gizlicə dəyişdirilir və “Bütün heyvanlar bərabərdir” şüarı “Bütün heyvanlar bərabərdir, amma bəziləri daha bərabərdir” formasına salınır. Sonda donuzlar tamamilə insan kimi davranır, iki tərəfi – donuzları və insanları bir-birindən ayırmaq mümkün olmur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaman Çarkı döner, Çağlar gelir geçer, bıraktığı anılar efsaneye dönüşür. Efsane solar, mit olur ve onu doğuran Çağ tekrar geldiğinde mit bile unutulmuştur. Bazılarının Üçüncü Çağ dediği, daha gelmemiş, uzun zaman önce geçmiş bir çağda, Imfaral’ın sisli zirvelerinde bir rüzgar doğdu. Rüzgar başlangıç değildi. Zaman Çarkı dönerken ne başlangıçlar vardır ne de bitişler. Ama bir başlangıçtı.
Geceyarısı Kuleleri'ni Fırtına Toplanıyor kadar beğenmesem de yine de çok iyi bir kitaptı. Kitapta Rand'dan neredeyse hiç bahsedilmedi; daha çok Mat, Perrin, Galad ve Elayne üzerine düşülmüş olan bir kitaptı. Hatta çok ağırlıklı olarak Mat ve Perrin diyelim. Yine fazlasıyla şey gördük ve artık sona bir kalada olduğumuz için çokça sonuçvari şeyler görüyoruz, taşlar yerlerine oturuyor yani. Perrin'in kurt düşüne bu kadar hakim olmasını ve kendini geliştirmesini sevdim, özellikle düşlü kısımları okumak eğlenceliydi. Düşteki o kubbeyi oluşturan ter'angrealin(?) ne olduğunu çok merak ettim ve son kısımlarda o kubbe Siyah Kule'de oluşturuluyor anladığım kadarıyla çünkü Siyah Kule'de kapıyol açılamamaya başlamıştı. Kubbe neden Siyah Kule'ye gitti soru işareti ve M'Hael'in kendi eğitimi olarak verdiği eğitim ne? Çok fazla soru işareti var aslında ve sadece bir kitap kaldı. Bence genel olarak şu ana kadar 13 kitap üzerinden eksi olarak söyleyeceğim şey Siyah Kule'ye yeteri kadar düşülmemiş olması. 14. kitapta ne göreceğimi bilmiyorum fakat buraya kadar çok konuşulmadı. Mesela M'Hael ne yapıyor? Bunlara daha çok değinilmesini isterdim. Kitapta Siyah Kule kısımları vardı ama buralarda da çok az şey gördük. 14. kitap biraz Patrick Rothfuss'un Taştan Kapılar kitabı havasına sahip :D Çok fazla teori var ama sadece bir kitap kaldı. Geceyarısı Kuleleri'ne dönecek olursak yine Mat'in Aelfinn ve
George Orwel "Heyvanıstan" əsərinin təhlili.·102 syf.·
10/10
2024 14. kitabı
George Orwel "Heyvanıstan"
George Orwel kitablarını böyük bir maraq və diqqətlə oxuduğum yazıçılardan biridir.Demək olar ki,həyatımın bütün vaxtlarında onun bütün kitablarını oxuyub böyük zövq alacam.Orwel'in qələmin sehrli bir aura var , nə qədər yorğun olsan da Orweli oxuyan vaxt o yorğunluğu hiss etmirsən sanki onun dünyasında yenidən doğulmuş kimi özünü hiss edirsən.
Heyvanıstan əsəri mənə görə iki perspektivdə dəyərləndirilə bilər.
1.Heyvanıstan- Sovet Sosialist Respublikasının prototipi kimi.
2.Heyvanıstan - Kütlə, lider arasındaki münasibətlərin tarixi bənzərliyi kimi.
Birinci perspektivdən baxdıqda fikrimcə Major (ilk danışığı aparan donuz) - Bolşevik İnqilabının rəhbəri Lenin.
Snowball - Troçki
Napoleon - Stalin
Heyvanizm - Sosializm
Sovet Respublikasının tarixini bilənlər bu obrazlarla Orwelin onlara göndərmə etdiyinin yaxşı fərqinə vara bilər.Əsərdə də hadisə ardıcıllıqları bu obrazlar üzərindən ilərləyir.Napoleonun yavaş yavaş insana çevrilməsi ilə , əməkçilər ac olsa da sarayında balıq kürüsü əksik olmayan Stalinin arasında elə bir fərq yoxdur.
İkinci perspektiv isə daha geniş baxış bucağı qazandırır.
Əli Şəriətinin bir yanaşması var , o deyir ki bütün inqilabi düşüncələr hakim olduqdan sonra yozlaşmağa və dinamikasını itirməyə başlayar.Zərdüştlüyü və digər inqilabi düşüncələri buna örnək göstərir.Eynən "Heyvanıstan" əsərində də bu gözlə görülür.
Gələn gedəni şamla axtarmağa məcbur edə bilər.Eyni zamanda belə bir cəmiyyətdə yaşamaq nə olursa olsun dolayı yoldan sənə təsir edir ki , uzunqulaq Benjamin obrazı bunun bir sübutudur və nə olursa olsun yenə belə bir mühitdə çarx hətda ən çalışqanını da doğraya bilir (At - Boxer) .
Heyvanıstan çox güclü bir əsərdir eyni ilə Orwelin digər əsərləri kimi.
Sadəcə özümə yazdıgım təhlilimin sonunda demək istəyirəm ki
Yarım bırakmamak için kendimi zorladığım bir Murakami kitabı daha... Ensest ilişkilerin bulunduğu bu romanı neden mi okumaya devam ettim? Yazarın bu konuyu nasıl ele alıp sonuçlandıracağını merak ettiğim için. Yazarın, annesiyle aşk yaşayan ve babasını öldürdüğünü düşünen bir oğulun (Kafka Tamura) hikâyesini anlatarak ödipal komplekse gönderme yaptığını anlamayacak kadar budala değiliz elbette. Fakat iyi bir kitap sadece mitolojiye ona buna şuna gönderme yapıp yapmamasıyla mı ölçülür yani?! 
Kral Oidipus hikâyesinden ilham alınmış olabilir. Bundan mı ibaret olmalı? Diyelim ki ana karakter annesiyle ensest bir ilişki yaşıyor, ben onun bu sapkın dürtülerini ve eylemlerini okumakla neyi anlıyorum ki? Bana bunun arka planı iyi verilmiyor. Ben böyle bir ilişkiyi okumaktan sadece rahatsızlık duydum. Ruh sağlığı tamamen alt üst olmuş bir karakter Kafka. Kitaba olan öfkemi böyle kustuktan sonra bu olumsuzluklar haricinde kitabı değerlendirmeye çalışacağım.
Hikâye 15 yaşındaki Kafka Tamura'nın evden kaçmasıyla başlıyor. Annesi, ablasıyla birlikte onu terk etmiş ve yapayalnız kalmış bir karakter bu. Bir gencin evden kaçıp kendi hayatını kurma serüveni bana direkt 
Madenci kitabını hatırlattı. Ki yazar da 
Natsume Soseki ve Madenci'yi bu kitapta anıyor zaten (İç sesim: Bu kitabı boş verin, gidin Madenci'yi okuyun, kat kat iyidir :D). Daha sonra da Kafka'nın Oşima adlı bir çocukla arkadaş oluyor ve beraber takılıyorlar. Hikâyenin bu kısmına kadar genel olarak beğendim. Birbirlerine müzikten, sanattan, hayattan bahsediyorlar. Burada özellikle de Oşima karakterinin bir derinliği olduğunu hissettiriyor yazar, ilgi çekici biriydi.
Kafka ve Oşima bir süreliğine orman kulübesine gidiyorlar ve Kafka birkaç gün yalnız kalıyor. Bu süreçte doğayla iç içe yaşıyor, hayat hakkında derin düşüncelere
Kral Oidipus hikâyesinden ilham alınmış olabilir. Bundan mı ibaret olmalı? Diyelim ki ana karakter annesiyle ensest bir ilişki yaşıyor, ben onun bu sapkın dürtülerini ve eylemlerini okumakla neyi anlıyorum ki? Bana bunun arka planı iyi verilmiyor. Ben böyle bir ilişkiyi okumaktan sadece rahatsızlık duydum. Ruh sağlığı tamamen alt üst olmuş bir karakter Kafka. Kitaba olan öfkemi böyle kustuktan sonra bu olumsuzluklar haricinde kitabı değerlendirmeye çalışacağım.
Hikâye 15 yaşındaki Kafka Tamura'nın evden kaçmasıyla başlıyor. Annesi, ablasıyla birlikte onu terk etmiş ve yapayalnız kalmış bir karakter bu. Bir gencin evden kaçıp kendi hayatını kurma serüveni bana direkt Madenci kitabını hatırlattı. Ki yazar da Natsume Soseki ve Madenci'yi bu kitapta anıyor zaten (İç sesim: Bu kitabı boş verin, gidin Madenci'yi okuyun, kat kat iyidir :D). Daha sonra da Kafka'nın Oşima adlı bir çocukla arkadaş oluyor ve beraber takılıyorlar. Hikâyenin bu kısmına kadar genel olarak beğendim. Birbirlerine müzikten, sanattan, hayattan bahsediyorlar. Burada özellikle de Oşima karakterinin bir derinliği olduğunu hissettiriyor yazar, ilgi çekici biriydi.
Kafka ve Oşima bir süreliğine orman kulübesine gidiyorlar ve Kafka birkaç gün yalnız kalıyor. Bu süreçte doğayla iç içe yaşıyor, hayat hakkında derin düşüncelere
Kurtasîya Pirtûkê
Kurtasî ya pirtûka
ÎSLAMÎZM DEWLET Û NETEWEPERWERIYA KURDÎ ya
Kamal SOLEIMANI
DESTPÊK
Di DÎROKNUSÎYÊN FERMÎ DE ÎMAJA KURD
• Şêx Ubeydulahê Nehrî, Seîdê Kurdî / Nursî û yên wek wan divê wek islamist neyên kategorizekirin.
• Ne Ubeydulah ne Şêx Seîd daxwaza pergala xelifetiyê dikirin. • Gelek ji siyasetên modernîzekirin û navendîkirinê ku ji aliyê dewleta osmani ve hatin meşandin paşê ji aliyê qaçaran ve jî hatin meşandin.
•
Li Tirkiyeyê pirsa Kurd piranî di nav têgehên paşdemayîbûn, dîndarî û eşîrîbûna Kurdan de hat nîqaşkirin û wek paşdemayîbûna herêmî û neserkeftîbûna medenîkirin û entegrekirina bi aboriya neteweyî û bazarê hate nîşandan.
• Çaxê desthilata mêtinger hebûn an nasnameya bindestan ji nû ve çêdikin, ew jinûveçêkirina pêk tê realîteya bindestan temsil nake lê wê çeloxwarî dike.
• Koma bindest bi awayekî ku însaniyeta wan xuya neke û sûcên koma serdest bê rewakirin tên temsîlkirin.
• Esasê rizgarîya neteweyekê ne ya neteweyî ye lê perwerdehî ye. Mifteya perwerdehiyê ziman e. • Bi qewlê Houston, bi vî awayî wan armanc dikirin zimanên ne-serdest têxin halê "heteroglossia (pirzimanî)" ku bi wan zimanan êdî nikare bê fikirîn an "texeyulkirin.
• Dîrokên fermî ji kuştin û talankirinê pê ve qala tiştekî wî nakin • Tê gotin li Silêmaniyê Şêx Mehmûd Berzencî kopiyek 14 Madeyên Wilson her tim bi xwe re digerand û bo daxwaza serxwebûna Kurd rewa bike ew wek referans nîşan dida.
• Di sala 1920î de, heftê û pênc endamên Kurd hebûn ku wek Kurdistan Mebusları dihatin zanîn di nav mebûsên osmanî yên di parlamentoyê de. Serokê parlamentoyê Seyid Abdulqadir, kurê Şêx Ubeydulahê Nehri bû.
• Di 1922yan de ev rewş ji hundir ve û navneteweyî ve guherî û ji bo Kurdan xirab ket. • Kemalîstan qewlên xwe yî dabûn Kurdan neanîn cî û heta di sala 1924an de axaftina bi Kurdî qedexe