"Günümüzde üniversiteler de nihilizme teslim olmuştur. Jo-seph Roth, Hayat Bir Bekleme Salonu'nda "Kahramanlıkların dö-nemi sona erdi: Sıkı büro çalışmaları dönemindeyiz şimdi. Des-tanların dönemi sona erdi: İstatistikler dönemindeyiz şimdi." der.2 Bu tespiti bugün için şöyle revize etmek yanlış olmasa gerektir: Algoritmaların ve yapay zekânın, anlamı tüketen istatistiklerin ve boş verilerin dönemindeyiz. Bugün insanın yüce idealler uğruna sergilediği eylemler değil, ölçülebilir çıktılar ve verimlilik tabloları makbul addedilir ve işte tam da burada nihilizmin gündelik hayata sinmiş sureti kendini gösterir. Büyük anlatıların yerini performans raporları, kahramanlıkların yerini ise kurum içi değerlendirme formlarına endeksli başarılar almıştır. Artık insanın değerini belirleyen şey taşıdığı idealler yahut uğruna risk aldığı hakikatler değil, tabloların hücrelerine sıkıştırılmış sayılar, grafiklerin soğuk çizgileri ve algoritmaların tayin ettiği verimlilik katsayılarıdır. İn-sani varoluş biricik bir serüven olmaktan çıkarıl)mış ve ölçülebilir parametrelerin içine hapsedilerek verilere indirgenmiştir. Bu indirgeme tam da nihilizmin çağımızdaki tezahürüdür: anlamı tüm görkemiyle ortadan kaldırarak onu rakamlara, istatistiklere ve ve-ri setlerine bölerek tüketen, dataizm ile el ele veren bir nihilizm:"
Dataizm 1789’dan beri yeni bir değer yaratabilmiş ilk harekettir: Bu değer bilgi edinme özgürlüğüdür.
Bilgi edinme özgürlüğüyse insanlara değil, bilgiye tanınmıştır.
Sır, yeryüzü düzeni için özseldir. Dijital düzenin sloganıysa şeffaflıktır. Bu her tür gizliliği ortadan kaldım. Dijital düzen dili de şeffaflaştırır, yani onu enformasyon şeklinde şeyleştirerek hazırda tutar. Enformasyonların gizli bir arka yüzü yoktur. Dünya, verilere dönüştürüldüğünde şeffaflaşır. Algoritmalar ve yapay zeka insan davranışını da şeffaf, yani hesaplanabilir ve yönlendirilebilir
hale getirir. Dijital düzenin ruhu Dataizm, veri totalizmidir. Anlatının yerine hesaplamayı geçirir. Dijital sayısal demektir. Sayısal da anlatıdan daha şeffaf, daha hazırdadır.
Publicatio sui hakikatin peşindedir. İnsanın kendisi hakkında tuttuğu notlar kendilik etiğine hizmet eder. Dataizm ise her tür self-tracking'den (kendini izleme) ahlak ve hakikati boşaltır ve onu sadece bir kendini kontrol tekniğine dönüştürür. Toplanan veriler ayrıca yayımlanır ve değiş tokuş edilir. Böylelikle de kendini izleme giderek artan bir şekilde kendini gözetleme halini alır. Günümüz öznesi kendini sömüren bir kendilik girişimcisidir. Aynı zamanda kendinin gözetleyicisidir de. Kendini sömüren özne, içinde hem fail hem kurban durumunda olduğu bir çalışma kampı taşır yanında. Kendini ışıklandıran, kendini gözetleyen bir özne olarak, içinde hem mahkum hem gardiyan olduğu bir pantoptikon taşır yanında. Dijitalleşmiş, ağa bağlanmış özne kendinin panoptikonudur. Böylelikle gözetleme işi tek tek herkese dağıtılmış olur.
Bugün her tıklamamız, arama amacıyla girdiğimiz her kavram kayda geçirilir. İnternetteki her adımımız gözlenir ve kaydedilir. Hayatımız tümüyle dijital ağa yansır. Dijital genel görünümümüz kişiliğimiz, ruhumuz hakkında son derece doğru bir iz bırakır, belki de olduğumuzu sandığımız kendimizden daha doğru ya da daha eksiksiz bir iz.
Günümüzde mümkün internet adreslerinin sayısı neredeyse sınırsızdır. Bu da kullandığımız her nesneye bir adres verme imkanı sağlar. Bizzat şeyler aktif bir şekilde enformasyon yayar hale gelir. Hayatımız, yapıp ettiklerimiz, alışkanlıklarımız hakkında bilgi verirler. Şahısların internetinin, Web 2.0'ın, Şeylerin İnterneti, yani Web 3.0 haline gelecek şekilde genişletilmesi dijital kontrol toplumunun oluşumunu sonuçlandırır. Web 3.0 hayatın tümüyle protokole geçirilmesini mümkün hale getirir. Artık her gün kullandığımız nesneler tarafından da gözleniriz.
Algoritmalar ve yapay zekâ insan davranışını da şeffaf, yani hesaplanabilir ve yönlendirilebilir hale getirir. Dijital düzenin ruhu Dataizm, veri totalizmidir. Anlatının yerine hesaplamayı geçirir.