Kırıla kırıla, geriye bölünecek ebatta parçam kalmayınca, zamanla daha az kırılgan olduğuma inandırdım kendimi. Geçti gitti dedim. Geçip gittiğine inandırdım.
Yüce Tanrım, ben senden beni çamurdan yaratmanı istedim mi? Beni karanlıktan kurtarıp bu güzel bahçeye getir dedim mi? Arzum benliğime uymadığına, senin emirlerini yerine getirmediğime göre, beni tekrar toprak yapman, tüm verdiklerini benden geri alman doğru olacaktı. Bunlar yeterli ceza olacaktı da neden bana sonsuz acılar, üzüntü verdin?
Reklam
"Bu da bir çeşit hastalık," dedim, "sensizlik bende ruh kanserine yol açıyor.. "
Say ki aradım seni bir gecenin ortası
daha da yoksunlaşalım mı dedim
daha da korkaklaşalım mı
Önsöz GibiAlıntı
insan dedim
barış dedim
vurun demedim
bir kancık dönemeçte bir ölümlü gün
yirmiüç baharımda
kelepçe değil kollarımda
yiğitler anası memleketim!
Lawrence Durrell / İskenderiye Dörtlüsü’nü okumayı hatırlıyorum
Yakında çiçekler açar Lawrence bahçeden her birimize birer bardak tohum verecek.
Beklemem gerekiyor dedim.
Sayfa 36 - Delidolu
Reklam
Reklam