Evliyalar çarpmasın, sevsinler beni
Benim çünkü uğurlayıp kendini
Korkmaya üşünmeye aklı ermeyen
Bileği bükülmeyen beli bükülen ama
Benim çünkü el basıp da ekmeğe
Oturup onu yiyen.
Yemin tutarsa bırakır mı insanı
Yemindir yalnız esir alıp kendini
Saklanır kitapların altınların içine
Ve sık sık yalan söyleyen haritasıyla
Toprağın kalbini arayan defineci
Bakar bakar şaşırır titreyen ellerine.
Budur işte dünyanın söylediği
Gölleri ırmakları kurutan şarkı
Uzatır her akşam sevgili güneş
Suların içine yorgun ayaklarını
Kapılar kapanır tertemiz bir güvenle
Almıştır herkes alacağını.
Bir Şair Bir Kitap
Mehmet Özger – Hatır Divanı
euzübillahimineşşeytanirracim
laneti üzerine olsun yeminli kelimelerin
zeytinin, incirin, asr ve kalemin
öldürmeyecektik, yasaydı yasaktı
sen bozdun ahdin bekâretini
senden geldi ilk teşvik primi
ocağın altında ters yazılmış muska
harlandıkça delirir bir genç kız
upuzun tırnakların boynunda
**
şüphe girince kalbe kavga hazırdır evde
bıraktığım yerde neden durmuyor perde
düşerken birer birer şam, bağdat ve kaşgar
implant fetvası hazır, kuş tüyü minderlerde
ve imamın aklında, uzun vade düşük faiz
dört rekat küfrettim bu sabah keynes’e
**
o kara köpeğinle faust’un nerde şimdi
kuracakken gıcır gıcır dünya cenneti
cehenneme çevirdin bu güzelim bahçeyi
savaşta tefeci, yağmacıydın depremde
havanda gıybet dövdün sekiz beş nöbette
boş değirmen mecliste, kulaklar kapalı
eski harman savrulur konforlu kampüslerde
**
pirinçte taş, sütte irin, hınzır kılı ekmekte
hangi nimete değsen murdar
durduğu yerden memnun olmadı kimse
Hece
Reklam
unutma her müslüman şairin
şiiri ümitle encama ererŞiir
öyleyse kaburgalarından kırıp paramparça ederek
yeniden yapıp yeniden onarmalıyız aşkı
bunu belki bin defa yapmamız gerekecek
çünkü dağlardan ovalardan taşarak gelen
avurtlarına öfkeyi dolduran taburlar
yani nefse muntakim kabadayılar
kadar seviyorum seni
ardında kendinin değil
başkalarının müdafaasına yarayacak şarkılar bırakan
vadilerin dibinde devrimcilere
güzel sözler şiirler saklayan
iki sırdaş defineci olalım istiyorum
ve gök, gece oldu mu
yıldızlarla ifşa etsin haritamızı
bir dakikalığına unutalım sonra
ayın güneşi sakladığını
Sizdiniz paçayı sıvayan defineci, görmeden dereyi
Nehri geçerken sırıta kırıta at değiştiren yine siz
Borsa müşrikleri, ihale keneleri, rezidans akrepleri
Bizim ekmeğimizi yiyip gâvurun kılıcını çektiniz
Toprağın derinliklerinde bulduğu küpler dolusu altını yıllardır bu batakhanede kaybetmekle meşgul bir defineci ise zarları yuvarlamadan önce, bu günah yuvasına gelmeye kırk bir akçeye razı olan nefesi kuvvetli bir pîre üfletiyordu.
Sen Defineci Kerim'din, daha doğrusu Dolandırıcı Kerim. Günümüz ekonomik düzeninde insanın insanı sömürmesi artık öyle ustalıkla yapılıyor ki, senin yaptığın işler, onlarınkinin yanında çok masum kalıyor.
Reklam
Reklam