Kendinizi kendinizle zaman geçirmeyi, yalnızlık sanmayacağınız şekilde yetiştirin. Zira bazen insanın kendisiyle baş başa kalması gerekebilir. Biraz susup iç sesinizle dertleşmek inanın çok iyi gelecektir. Çünkü bu yalnız kalmalar hem çok dinlendiricidir hem de yaratıcı bir sürece dönüşebilir.
Artık bir telefon: "Alo! Ben iyiyim anne, vallahi iyiyim,
sen nasılsın, dert etme kendine, yine doğurursun,
yine büyütürsün, yine asılır
her şairin infazı kalem tutmasıyla yazılır!
Sen babama selam söyle.. De ki: Düşümde gördüm
romatizma ağrıları bu kışa doğru dinecek...
Biliyorum anne, biliyorum, biraz daha böyle konuşursam
yüreğine inecek, ama ne yazık ki durmuyor dilim
aslını sorarsan, dün geceden beri iyi değilim.."