Haydar Ustanın anlamadığı, hiçbir zaman da anlayamayacağı bir şeyler olup bitmişti. Insanlar, Çukurova, sihirbazın çubuğu değmiş gibi bir değişmiş, ak kara, kara ak oluvermişti.
Ama bu iş bir anda oluvermişti. Kimse kimseyi tanımıyordu.
Sular, ağaçlar, tepeler, ormanlıklar da degişivermişti. Bir bakmışsın uçsuz bucaksız bir gölün, bir bataklığın, bir büklüğün yerinde bir orman gürlemiş çıkmış. Göz açıp kapayıncaya kadar, ekini biçip döven, çuvallayıp tarlanın ortasına atan dev böcek-ler... Demirden, ateş yutan böcekler. Vesuphanallah... Süphanal-lah, süphanallah!