H A R İ K A Y D I A R K A D A Ş L A R!!!
Bayıldım. Tek kelimeyle BA-YIL-DIM.
Bence bu kitap yazarın diğer kitaplarına göre daha iyi şekilde düşünülmüş ve yazılmış bir kitaptı. Yazar kendini bayağı geliştirmiş, imparator falan olmuş, bu kitapta hemen fark ediliyor bence. Kitabımızın anlatıcısı daha çok Kylie ama Ansel’e de yer verilmiş ve bu iki karekterin bakış açısıyla okuduğumuz bölümlerde karakterler birbirlerine girmiyor, farklı karakterin düşünceleriyle okuduğumuz çok net bir şekilde belli oluyordu. Ansel’i okurken bu Kylie ya da tam tersi Kylie’i okurken a bu Ansel olmadım. Ansel Anseldi ve Kylie de Kylie. Yazar karakterlerin duygularını çok iyi işlemişti ve bu duyguları her bir kelimeyi okurken hissettim ben de açıkcadı. Kitap dili aşırı akıcı ve sürükleyiciydi. Eminim ki yazar da bu kitabı yazarken karakterlerin duygularını hissederek yazmıştır çünkü bu kitap başka türlü yazılmazdı. Çok çok iyiydi ve benim bu kitap hakkında söyleyebileceğim tek şey bu.
SPOİLER!!!
Katilin kim olduğu bence açıkça belli oluyordu ama bu yazar N.G Kabal diyetekten, yeni duyduğum her isme yılanın başı bu diyetekten ilerliyor, tahminler üretiyordum. Tabii ki en başta tahmin ettiğim kişiydi fakat ne yapacağını ya da bu kadar ileriye gideceğini hiç tahmin etmemiştim. Maddie kanlar içindeydi cümlesini okumak beni kahretti. En şok olduğum ve üzüldüğüm kısım buydu. Hiç ama hiç beklemiyordum gerçekten. Oturup ağlayacaktım az kalsın :D
SPOİLER BİTTİ!!!
Neysa, kitap çok aşırı iyiydi. Yazarımız bu kitaba bayağı kafa yormuş olmalı. Şahsen ben bayıldım, öldüm geberdim bittim. Devamı gelirmi bilmiyorum ama gelmesini istiyor musun diye sorarsanız istiyorum derim. Yazardan fazlaca ümitliyim. Eminim devamını yazacaksa daha iyi bir iş çıkaracağını düşünüyorum. Çıkarmasa da canı
"Her değişen sonradan olandır."
Gazzali okumak bana hep, zamanın çok büyük bir aliminden ders dinleyen talebe hissi veriyor. Bazı okumaları yaparken zorlansamda, yazdıklarını öğrenme hevesim ve merakım geçmiyor.
Mantık, insanı insan eden en temel unsurdur.
Konuşmak, düşünebilmenin sonucudur. Düşünmek ile konuşma birbirinin sebep sonucudur; birbirinden ayırt edilemez.
Din bilim ve felsefe kendilerine mahsus yöntemlerle aynı gayaye hizmet ederler.
İnsanoğlunun hakikat arayışı tarih boyunca şu üç referansla gerçekleşmiştir : inanç, düşünce ve tabiat. Asırlar boyunca bu üçünden üretilen bilgi de üç bilim alanını ortaya çıkarmıştır: din, bilim ve felsefe.
Mantık ilminin Gazzali ile birlikte İslam dünyasında meşruiyet kazandığı bilinir ki, nitekim bu doğrudur. Bu risalede Gazzali, mantığı meşrulaştırmaktan öte Kur'an-ı anlamanın bir şartı olduğunu ilan etmiştir.
(Mütercimin Önsözünden)
Gazzali, Aristo 'Mantığı'nı kıyas kullanarak, Kur'an-ı Kerim'in ayetlerinden hareketle temellendiriyor. Kur'an-ı Kerim'in içindeki tüm gerçeklik ve doğrular terazi meteforuyla mantık çizgisinde kısa örneklerle anlatılıyor. Herkese verilecek bir cevap vardır. Kitabı okurken verilen örnek kıssalar bunu çok güzel gösteriyor. Lafı doğru olduğu için söylemek bazen insanı zarara götürür. Lafı karşıdakinin anlayacağı şekilde ve doğrultuda söylemek karşıdakini de yalnışından döndürür.
Oldukça keyif aldığım bir kitap oldu. Peygamber kıssalarıyla kısa kısa öğretici dersler vermiş. Kitabın felsefi bir ağırlığı var. İnsanı okurken düşünmeye itiyor ve düşündüğünün doğru olup olmadığını irdelemeni istiyor.
Faydalandığım ve keyif aldığım bir okuma oldu.
Gazzali'ye uslubuna anlatımına iyice aşina olmaya başladım.
Devamı da gelir inşallah. Selametle...
Son Söz -
Hakikatin izleri silinmiş, setler yıkılmış, kötülük ve çirkinlik dört bir
Reklam
Zekâ ve Yanılgı
İçine o kadar çok bilmece-bulmaca ve zekâ oyunu koydum ki, profesörler yüzyıllarca ne demek istediğimi tartışacaklar, insanın ölümsüzlüğü garantilemesinin tek yolu da budur .— 
James Joyce
Joyce: zekâsını bıçak gibi kullanan, dili eğip büken, okuru rahat bırakmayan soğuk ve keskin bir yazar.
Ulysses, Latincedir. 
Odysseia’nın Roma’daki adıdır. O yüzden bu kitabı okumakta fayda var o da 
İlyada'nın devamı okuyamayanlar hikâyenin bütünlüğü için fikir sahibi olunması önemli. Bu kitabı anlamak için destanları okumak şart değil. Bilmek derinlik katar, bilmemek kapıyı kapatmaz. Çünkü roman aslında modern bir Odysseia hikâyesi; eve dönmeye çalışan bir adam . Destansı yolculuğu gündelik hayata indiriyor savaş yok canavar yok ama: zihin var yalnızlık var aldatılma var kimlik arayışı var
“Ulysses” demek: yolculuk yapan adam Joyce’un kitabında: bu yolculuk dışarıda değil insanın kendi içinde.
Kitabın daha başında Stephen Dedalus’la yeniden karşılaşmak insanı doğrudan içine çekiyor. Bu yüzden bu metne klasik bir “inceleme” gibi yaklaşmak eksik kalır; aslında bu kitap için en doğru yaklaşım bir okuma rehberi hazırlamak olur. Çünkü Joyce’u anlamak, doğrudan bu kitapla başlamıyor. Stephen Dedalus’u tanımadan bu metne girmek, daha en başta bir çok şeyi eksik kalmasına neden olur.
Bu yüzden okuma sırası neredeyse kendini dayatıyor: önce 
Kahraman Stephen ardından 
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ve İrlanda insanını anlamak için 
Dublinliler ancak ondan sonra bu kitap. Daha olaylar tam başlamadan bile bunu hissediyorsun. Joyce sana bir hikâye anlatmıyor; parçaları birbirine bağlayarak bir bütünlük kuruyor.
Herkes bu kitabı “anlaşılmaz” diye etiketliyor ama mesele anlaşılmaz olması değil. Mesele, ona nasıl yaklaşılacağını kimsenin doğru düzgün anlatmaması. Asıl ihtiyaç olan şey, bu kitabın ne anlattığını değil, nasıl
James Joyce
Joyce: zekâsını bıçak gibi kullanan, dili eğip büken, okuru rahat bırakmayan soğuk ve keskin bir yazar.
Ulysses, Latincedir. Odysseia’nın Roma’daki adıdır. O yüzden bu kitabı okumakta fayda var o da İlyada'nın devamı okuyamayanlar hikâyenin bütünlüğü için fikir sahibi olunması önemli. Bu kitabı anlamak için destanları okumak şart değil. Bilmek derinlik katar, bilmemek kapıyı kapatmaz. Çünkü roman aslında modern bir Odysseia hikâyesi; eve dönmeye çalışan bir adam . Destansı yolculuğu gündelik hayata indiriyor savaş yok canavar yok ama: zihin var yalnızlık var aldatılma var kimlik arayışı var
“Ulysses” demek: yolculuk yapan adam Joyce’un kitabında: bu yolculuk dışarıda değil insanın kendi içinde.
Kitabın daha başında Stephen Dedalus’la yeniden karşılaşmak insanı doğrudan içine çekiyor. Bu yüzden bu metne klasik bir “inceleme” gibi yaklaşmak eksik kalır; aslında bu kitap için en doğru yaklaşım bir okuma rehberi hazırlamak olur. Çünkü Joyce’u anlamak, doğrudan bu kitapla başlamıyor. Stephen Dedalus’u tanımadan bu metne girmek, daha en başta bir çok şeyi eksik kalmasına neden olur.
Bu yüzden okuma sırası neredeyse kendini dayatıyor: önce Kahraman Stephen ardından Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ve İrlanda insanını anlamak için Dublinliler ancak ondan sonra bu kitap. Daha olaylar tam başlamadan bile bunu hissediyorsun. Joyce sana bir hikâye anlatmıyor; parçaları birbirine bağlayarak bir bütünlük kuruyor.
Herkes bu kitabı “anlaşılmaz” diye etiketliyor ama mesele anlaşılmaz olması değil. Mesele, ona nasıl yaklaşılacağını kimsenin doğru düzgün anlatmaması. Asıl ihtiyaç olan şey, bu kitabın ne anlattığını değil, nasıl
Temposu yoğun psikolojik gerilim,polisiye ve ters köşe.. Tam olarak elime aldığım kitabı bitiremiyorum,ne okumalıyım?sorusunun cevabı. Yazarı ilk kez deneyimledim ama devamı geleceginden eminim. Bir de olay akısındaki zaman algısını bir tık yorucu bulduğumu da ekleyebilirim. Keyifli okumalar..
Puan vermedi
“Hayatta hiçbir şey kalıc değildi- zamanında damarlarındaki kanı kaynatan, ölene kadar unutmayacağım, dediği en yoğun hisler bile çok geçmeden eski defterlerle ve çocuk giysileriyle birlikte sandık odalarında küf tutmaya başlıyordu. “
Hikmet Hükümenoğlu. Benim son dönemde en sevdiğim yazarlardan. Ne yazarsa okurum derler ya hani öyle benim için. Nedeni ise basit dili çok yalın, yormuyor, hayatın içinden, süslü cümler kurmuyor ama düşündüren bir anlatımı var. Bazı şeyleri anlatması için bağırmasına sürekli aynı şeyleri vurgulamasına gerek yok. Tek bir cümle ile sizi öyle bir noktaya koyuyorki içinden çıkamıyorsunuz.
Kitaba gelirsek, Sonra Gözler Görür’ ün devamı gibi de, değil gibi de. Sonra Gözler Görür de tanığımız gazeteci Ezgi Sezgin ve Yenikent ile hikaye başlıyor. Ezgi için bu sefer hayat daha sakin akmaya devam ederken bir anda herşey alt üst oluyor. Yeniken’in suskun geçmişi tüm karanlığı ile gri bir gökyüzü olarak düşerken kentin üzerine derinlere gömülen sırlarda kendini ortaya çıkarmaya başlıyor.
Yazarın kenti tasviri gibi soğuk ve mesafeli bir hikaye.
Kendine özgü bir sesi var. Gündelik hayatın içindeki sarsıntıyı görürken, sıradan gelen hayatlardaki derin içe çöken sessizlikleri döküyor sayfalarda. Hayatta kalmak ile yaşıyor olmak arasındaki ince çizgiyi sunuyor bizlere.
#hikmethükümenoğlu
#kitap
#kitapönerisi
#kitaptavsiyesi
#kitapyorumu
Şeker Portakalı'nın devamı olan Güneşi Uyandıralım kitabında küçük Zezé yerine 11 yaşında evlatlık verilmiş Zezé'nin bu kitapta da sevgi, güven ve dost arayışında olduğunu görüyoruz. Ve bu arayışlarında iki hayalgücü arkadaşlarını tanıyoruz. Adam ve Maurice. Onlarla vakit geçirirken olgunlaştığını, hayalgücünün yavaş yavaş yok olduğunu ve boşluğa düştüğüne şahit oluyoruz.
Reklam
Reklam