Ah!.. [...] Sütüyle yaşıyorum. Ona baktığım kadar süt alıyor ve aldığım sütün kuvvetiyle ona bakıyorum. Ve bu "devr-i daim" makinesi, böylece son nefesime kadar işliyor. Ve ben, dünyada başka insan, hayat, hâdise var mı bilmiyorum, yalnız dilimde: “Allah!”... Allah'ım; sen beni dağa çıkmadan bu hâle getir!..
Sayfa 97 - 98 VECDİMİN PENCERESİNDEN, (Hâl), Büyük Doğu Yayınları