Puan vermedi·232 syf.·
2026 5. kitabı
Kitapta beni en çok düşündüren sorulardan biri şuydu:
"Ya, gayet sıradan bir yazgıya sahip sıradan biri olarak yaratılmışsak?"
İlk okuduğumda bu cümle insanı ürkütüyor.
Çünkü çoğumuz bir gün büyük bir şey başaracağımızı, beklediğimiz hayatın mutlaka geleceğini düşünüyoruz. Yıllarımızı o umutla geçiriyoruz.
Fakat bu soru bana şunu düşündürdü: Ya hayatın değeri, sıra dışı olmakta değil de bize verilen hayatı hakkıyla yaşayabilmekteyse? Belki de önemli olan, herkes tarafından fark edilmek değil; bulunduğumuz yerde iyi bir insan olabilmek, vazifemizi en güzel şekilde yerine getirebilmektir.
Kısa bir cümle olmasına rağmen üzerinde uzun süre düşündüren sorulardan biri oldu.
Təsəvvür edin bir kitab oxuyursuz və həmin kitabda olan baş rolun keçirdiyi hissləri eyniylə yaşamısız və yaşamağa da davam edirsiz bunu bir kənara qoyaq.Lakin onun həyatında da qarşısına çıxan insanların ona qarşı olan münasibətləri və düşüncələri də eyni mi olar? Həyatımın müəyyən periodunda yaşamış olduğum hadisələr,keçirmiş olduğum hisslər,bölüşə bilmədiyim düşüncələr sanki Droqonun başına gələn hadisələr,fikir və düşüncələr adı ilə səhifələrə tökülmüşdü.Amma bir şeyi də düşünmədən keçə bilmirəm ki,görəsən bunlar sona qədər davam etsə son Droqonunki ilə eyni mi olardı?
Hevesle, umutla başladığımız işlerin zamanın acımasız ilerleyişiyle nasıl anlamsızlaştığını bu kadar güzel anlatan başka kitap var mı bilmiyorum. ‘Beklediğimiz an’lar yüzünden kaçırdığımız hayatlar, konfor alanımızdan çıkamayışlarımızın sonuçları Tatar Çölü’nde bir kalede yaşayan asker Drogo’nun yaşamı üzerinden etkileyici şekilde anlatılmış.
Nerede, ne yapıyor olursanız olun bu kitapta kendinize ait bir şeyler bulabilirsiniz.
Çok sevdiğim Tatar Çölü eserinin İtalyan yazarı Dino Buzzati'nin bambaşka bir tarzda ele aldığı Yaşlı Ormanın Gizemi, kaybolan çocukluk masumiyetinin resmi geçiti....
Ordudan emekli olan Albay Procolo, kendisine ve 12 yaşındaki yeğeni Benvenuto'ya büyük bir ormanın miras kaldığını öğrenir, ancak bu hırslı, yalnız ve kötücül adama kendi payından fazlası gerektir. Bu uğurda eski gücüne kavuşmak isteyen rüzgar Matteo ve ormanın koruyucusu orman cinlerini boyunduruğu altına alan albay, fırsatları değerlendiremez ama geçen zamanda yeğeni Benvenuto büyürken o da değişmiş ve yüreği ısınmıştır.
Masalsı anlatımı ve fantastik öğeleriyle, çocukluğun ve doğanın saf hali ile yetişkin dünyasının çıkarcı halinin çatışmasını ve sonunda kazananın kim olduğunu ve olacağını bir de bu eserden okuyabilirsiniz.
#okudumbitti
#yaşlıormanıngizemi #dinobuzzati #neokusam
Drogo’nun hikayesi, geleceğe endekslediğimiz hayatlarımızın sert bir eleştirisidir. Aslında hepimiz kendi hayatımızın içinde yaşamımızı anlamlı kılacak büyük bir olay bekliyoruz. Tatar çölünden gelecek düşmana karşı kazanılacak büyük savaş gibi...
Drogo kaleden her an ayrılabilir, istifa edebilir veya şehre dönebilirdi. Ama kalenin o tahmin edilebilir, sorumluluk gerektirmeyen rutini onu ele geçirdi. Kitap, insanı kendi modern "kalelerini" (mutsuz olduğu işleri, toksik ilişkileri, alışkanlıkları) sorgulamaya iter.
İnsan, "gerçek hayatın" gelecekte bir gün başlayacağına inanarak şimdiki zamanı erteler ve bu süreçte elindeki tek gerçekliği, yani "bugünü" ve "gençliği" sessizce tüketir.
Konfor alanımızdan çıkmaya korktuğumuz için kendimize nice hikayeler uydurup, kendimize en büyük zararı veririz... Geleceğimiz için, bugünümüzü yitiriyor ve sadece boşa gitmiş bir hayatın getirdiği sessiz bir ölümü kazanıyoruz..
Olayların aktığı, birbirine bağlandığı, her bölümde aksiyonun dozunun arttığı kitaplar okumayı sevenler için değil Tatar Çölü.
Daha çok yaşamın içindeki bitmek bilmez beklentilerden, tercihlerden, vazgeçişlerden, umut ve umutsuzluktan, beklemekten, kalmaktan, gitmekten, yalnızlıktan, yani bütünüyle bir insanın yaşamından ve de günbegün ölümünden bahseden bir hikaye bu..
Bana kendim kadar tanıdık bir hikaye.
Seçimlerimi, kalışlarımı, gidemeyişlerimi, umutla bekleyişlerimi ve sonra hayal kırıklıklarımı, beklemekle yitirdiğim yıllarımı anımsatan bir kitap.
Bu yüzden kitap bittiğinde içimde bir şeyler kırıldı.
Süslemeden, samimiyetle, gerçekçi bir anlatımla tam da kalbinizdeki o hassas noktaya ateşliyor silahını Teğmen Drogo.