“Yeni bir duygu akımı doluyordu ruhuna.
Yeni bir insan oluyordu o…
Hiçbir zaman, hiçbir şeyi sevişti Jan Valjan…
Yirmi beş yıldan beri yeryüzünde yalnızdı. Yapayalnızdı. Hiç bir zaman bir baba, bir âşık, bir koca bir dost olmamıştı.”
Keneler ve sivrisinekler
Çevrende uçuştuğunda gazete kalabalığıyla
Boşuna kafa yorma, tüketme ince sözler Karşı koyma bu kaba gürültüye ve çığırtkanlığa
Çünkü mantık da, üslup da sevgili dost
O inatçı sürüyü etkilemez
Kızmak da boş, fakat kaldır elini ansızın
Ve şimşek gibi bir yergiyle onları ez
İnsanlığın o zamana kadar çektiği sancıların hep karşılıklı sevgisizlikten olduğuna bir kez daha inandım.
Oysa sevgiyle kinler tebessüme durur, sevgiyle düşmanlar dost olurdu. Ağuların bal, ayrılıkların visal olması hep sevgidendi. Sevgi bir yuvada bereketin ve nezaketin adıydı.
Yılların acısını çıkarırcasına, çocukluk yıllarının anısına kahkahaları hiç susmayacaktı yuva dedikleri evlerinde. O kadar güleceklerdi ki komşular şikayete gelecek, eş dost onları deli zannedecekti. Deliydi onlar. Hangi akıl sahibi insan bu denli sevdalanırdı? Hangi mantık Ali'nin şuan yapacağı şeyi desteklerdi?
Herhangi bir kimse tevhid kelimesini söylediği andan itibaren kalbi de Allah sevgisiyle dolar. Bununla beraber Allah’ın dinine ve dostlarına yardım etmeyi ahdetmelidir. Allah’tan başka ilahlık iddiasında bulunan tağutları asla dost edinmemesi gerekir. Onlara yardım etmemeli ve destek olmamalıdır.
Tevhid kelimesinin şartlarından birisi de Allah’ın dinine düşman olan beşerî sistemlere, tevhide ve fıtrata ters olan küfür anayasalarına ve kanunlarına itaatle yönelmemek, sevgi göstermemek, yardım ve destekte de bulunmamaktır. Bu konulardaki ölçüyü Rabbimiz en güzel bir şekilde bize öğretmiştir.