Kâmran, biz asıl bugün birbirimizden ayrılıyoruz. Ben, asıl bugün dul kalıyorum.. Bütün olan, geçen şeylere rağmen, sen yine bir parça benimdin; ben bütün ruhumla senin...
Sırtı duvara dayalı, babacan müdürümüz bir süre kırçıl sivri sakalını sıvazladı, bakışları annemden bana, benden anneme gitti, sonra, gözlerini yere indirerek, kendi kendine söylenir gibi, “Yazık!..” dedi. Bir an sustuktan sonra sordu: “Çocuğu liseye gönderemez misiniz?” “Yok... Müdür Bey; ben fakirim, hem de dul bir kadınım... Gündelikle çamaşır yıkarım...” “Yazık!..”
Reklam
Öyleyse ben size hep Ali diyeceğim
Aşk bazen çok Ali
Mehmetler ölüyor, Aliler öldürülüyor çünkü Ayşelerse doğuştan ya dul ya evli
Ayşe bazen çok Ali
İçimizdeki isimlere yeni bir şans vermeli,
Gidenin peşine düşmeden
Ölenin duasını etmeden
Mümkünse sade, mümkünse seviyeli
Yalnızlık unutuluyor, ayrılıklar unutturuluyor çünkü Kalanlarsa bile bile ya sessiz ya deli
Öyleyse ben size hep Ali diyeceğim
Hikâyenin gerisi zaten çok belli
Dertler zarifse vakit almaz teselli
Hoş geldin esvabının cevabı, aklımın zamanı
Aşk bazen insandan çok evveli
Öyleyse ben size hep Ali diyeceğim
Aşk bazen çok Ali
Bütün suç bendedir. Sana gecekonduyu ve orada yaşayan insanları gerçekdışı bir biçimde anlatan biri olarak, benden çok şey bekliyordun. Oysa bizim bütün güzelliğimiz, yaşantılarımızla düşündüklerimiz arasındaki acıklı çelişkinin yansımalarından ibaretti. Albayları ve dul kadınları içimde taşıdığım için bu yansımalar biraz gözünü kamaştırıyordu. Belki bu satırların yazarından ve onun kafasını sürekli işgal eden senden başka gerçek bir varlık yoktur ortada.
Sayfa 379
On sekiz yaşında anne olmuş, otuz beş yaşında neredeyse bir ömür tüketerek, sahip olduğu üç çocukla dul kalmıştı. Çoklarının koca bir ömre sığdıramadıklarını o otuz beş yıla sığdırmıştı. Bedeni hâlâ güzeldi, gençti. Fakat ruhu yaşlanmış, mücadele gücü yıpranmış, umutları tükenmiş, bitmişti. Kendinden başka hiç kimse voktu artık yaslanacak, güç alacak...
O günden beri sadece seni düşünerek nefes alıyor, konuşuyor, yürüyor ve hareket ediyorum. Dul kalmış gibiyim, eğer senin yanında olamıyorsam, annemden başka kadın yok benim için, katılmak zorunda kaldığım davetlerde, gelmiş geçmiş en soğuk insan diye bakıyorlar bana, kimse bilmiyor ki en tutkulusuyum oysa.
Sayfa 48
Reklam
Reklam