Düşsel bir halk tasarlamak istersem, ona uydurma bir ad verebilirim, onu açıktan açığa romansı bir nesne olarak ele alabilir, düşlemimde hiçbir gerçek ülkeye gölge düşürmeyecek biçimde,
dam / gece / yıldız / düşAlıntı
Çoğu sarkık pancurlu harap evleri ile
Sefahat barındıran eski bir mahallede,
Zalim güneşin kente, damlara, tarlalara,
Ok gibi ışınları vururken buğdaylara,
Bir tek ben düşsel kılıç talimi için varım,
Her köşede bir uyak rastlantısı koklarım,
Kaldırımdaymış gibi uyup kelimelere,
Çarparak uzun zaman düşlenmiş dizelere.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Olduğum yerde olmayana ve hiçbir zaman olamayacağıma ait oldum.
Gerçek olmayan bir dünya kurma konusunda takıntılıyım ve bu ben ölene kadar sürecek…Ah, hiçbir özlem, olmamış şeyler İçin duyulan özlem kadar içimi acıtmaz! Sadece benim içimde var olabilen küçük köy evinin bahçesindeki çiçekler. Düşsel gezilerim, hiç gerçekleşmemiş olan kırlarda dolaşmam… Tüm bunlar hafızamda kayıtlı, beni acıtıyor. Duyduğum özlem gerçek, gerçek bir geçmiş için ağlıyorum, tabutunda vakurla yatan gerçek bir yaşam cesedi izliyorum. Eğer bunların Tanrı için en ufak bir anlamı ve arzularıma uygun bir gerçekleşme -nerede gerçekleşirdi bilemem belki dikey bir zamanda, özlemlerime ve düşlerime uyumlu bir yönde- olasılığı olsaydı. Keşke bunlardan oluşan bir cennet olsaydı, yalnızca benim için olsaydı…
hiçbir insanın bedeni mükemmel olmadığı gibi hiçbir ben de mükemmel değildir ne biçim olursa olsun, bu zorluk dehşete düşmekten korur veya bazı olaylar ben'le doğrudanlık arasında, düşüncesinin yapamayacağı kadar derin bir kopuşu sağlar; ya da düşsel, ortaya çıkmaları durumunda aynı şekilde doğrudanlık ile bağları koparacak bir olasılığı keşfeder.
Sayfa 66 - doğu batı yayınları
Feuerbach, Tanrı’nın insanın iyilik, aşk veya güç gibi nitelikleri yoluyla anlamlandırıldığını, fakat bu süreçte, insanın söz konusu olumlu niteliklerinin önemli ölçüde mübalağa edildiğini söyler. Tanrı bütünüyle iyidir, tam anlamıyla sevendir ve sonsuzca kudretlidir. İnsanın, bu şekilde düşsel bir varlığa fırlatılan nitelikleri, ona bir şekilde yabancılaştırılmış niteliklerdir. Yetkin ve gücü her şeye yeten bir Tanrı ile karşılaştırıldığında, insan kendisini, Tanrı’ya devretmiş olduğu niteliklerden yoksun olarak, olumsuz terimlerle tanımlar.
Neden sen br çğ damlası gb
Böylesne ttrek, böylesne hassas görmelym?
Oysa yorgun kalbm üşürken.
Şmd donuk gözlerm acıyı taşıyor.
Sen, hayran olduğum düşsel kadın.
Br buz dağı gb olan kalbn
Bütün nsanlara acı çektrmek çn m böyle.
Yoksa sadece senn çn yaşayanlara mı?
