"Gökler kızmış insanoğlunun ettiklerine,
Yıkacaklar nerdeyse kanlı dünyasını.
Saate bakarsan gündüz şimdi:
Ama karanlığa boğulmuş göğün lambası.
Ya gecenin zaferi bu,
Ya da gün utanıyor doğmaktan.
Karanlıklar sarmış dünyamızın yüzünü
Diri aydınlıklar öpecekken."
"İnsan nasıl hem akıllı hem şaşkın,
Hem öfkeli hem durgun olabilir?
Nasıl hem candan bağlı, hem kayıtsız kalabilir?
Var mı böyle insan?
Taşkın sevgim daha hızlı davrandı,
Beni durdurmak isteyen akıldan.
...
Kimde seven bir yürek olur da,
Yüreğinde sevgisini gösterecek güç olur da,
Tutabilir kendini, dayanabilir buna?"