Nietzsche'nin kendisi olan birey (sahicilik) tasviri buna dayanır: Amor fati (kaderini sevmek) ve bunun anahtarı olan sonsuz yineleme (eternal recurrence) kavramını bir düşünce deneyi olarak ele alabiliriz: Eğer şu ana kadar yaşadığım her şeyi tekrar aynı sırayla baştan sona yaşayacağımı bilseydim, sonra yeniden, yeniden, yani hayatımın sonsuz defa yineleneceğini bilseydim, bundan hoşnut olur muydum? Hiçbir "keşke" demeden, hayatı acı-tatlı tüm yanlarıyla olumlayan, kendi içindeki çelişkilerden korkmayan, hiçbir yönünü bastırmak ya da değiştirmek istemeyen özgür ruh, bu soruya "Evet" yanıtını verecektir.