Havanın kötü olması seni dışarı çıkmamanın verdiği suçluluk duygusundan kurtarıyordu.Kapanıp kalman olağandışı görünmeden,evinde oturabiliyordun.O zaman kimse gelip de odana neden bu kadar düşkün olduğunu sormuyordu.
Sen beklememeyi seçtin.Sonsuz sanıldığı için yaşama tutunulmasını sağlayan gelecekten vazgeçtin.İnsan tüm yeryüzünü kucaklamayı,tüm meyvelerin tadına bakmayı, tüm insanları sevmeyi isteyebilir.Bizi umutla besleyen bu yanılsamalara sırt çevirdin.