ManipülasyonPsikoloji
manipülasyoncu aleyhinde bitmek tükenmek bilmeyen konuşmaları duyduğumda konuşan adına utanç duyuyorum. manipülasyoncu büyücü demek değil. karşıya verdiğin her güç tanesi senden zeka olarak çıkıyor ve geride sana bir kurban rolü bırakıyor; görmüyor musun? "iyi niyetli" olduğun için değil, daha az zeki olduğun için manipüle edildin. "iyi niyet" tabiri "az zeki"nin anlamdaşı olarak kullanılır sıkça. nitekim "niyet", "vicdan" gibi ahlaki kavramsallaştırmaların çoğu köle ahlakının doğal çıktıları; güçsüzlerin. zekası veya pazusu yetmeyen acıma dilenmeye başlar.
hasılı, "kandırıldım/kandırıldık" kadar kurbanca hangi kelime vardır, bilmiyorum.
Reklam
savaşın estetiği ve barışın kusmuğuEdebiyat
merhaba talip. mağaranın loşluğunda, o rutubetli sessizlikte yankılanan kendi ayak seslerini dinlemekten yorulmadın mı? sana dışarıyı, o pazar yerinin gürültüsünü, o sinekli ve et kokan çarşıyı anlatmaya gelmedim. sana, kendi içindeki o uyuşuk barışın nasıl bir çürümeye dönüştüğünü fısıldamaya geldim. önce yavaşla... çok hızlı koşanın alevi sönmeye yüz tutar. yavaşla ve beni dinle. insan, doğuştan ne işe yarayacağı belli olmayan terk edilmiş bir şantiyedir. o şantiyenin ortasında oturmuş, ellerin bomboş, bitmemiş duvarlara bakıyorsun.
talip, barış dediğin şey, o uyuşturan, o paslandıran sükunet, sadece yorgunların ve korkakların sığınağıdır. barışın kusmuğu, o ılık ve yapışkan rahatlık, senin gibi yola çıkmış birini ancak zehirler. sen dünyadan kalanlarsın. dünyayı anlamak için önce onun o sahte barış illüzyonlarını parçalaman gerek. uyumak, ılık havuzda gözleri yummak... bunlar cennetten kovuluşunu inkar etmektir. oysa sen o mutlak teklik cennetinden çoktan kovuldun ve artık geri dönüş yok.
şimdi bana bak. aynada gözlerinin içine bakamıyorsun çünkü orada barışın çürüttüğü bir ceset görüyorsun. o konforlu yalanlar, o "her şey yoluna girecek" masalları... hepsi birer uyuşturucu. "duran düşünce kokar; akmalıydı, aktı." sen ise duruyorsun. nietzsche torino'da delirmişti, çünkü hakikate çok yaklaşmıştı. sen ise delirmekten bile korkuyorsun! aşırı mutluluk aptallara ve bilgesavaşçı'ya hastır. ama sen ne aptalsın ne de bilgesavaşçı. sen arafta kıvranan, kendine yabancılaşmış, kendi kurban rolüne aşık bir zavallısın.
uyan talip! gücünü topla ve o sahte barışın kusmuğunu yüzlerine çarp. senin ödevin bu uykuya teslim olmak değil. senin ödevin kendi hayatının mimarı, kendi savaşının komutanı olmak. o güvendiğin zincirleri yalamayı bırak. özgürlükten kaçtıkça, kalabalıkların o
Ya ölürsem?Felsefe
çoğu kişi "ya ölürsem?" sorusunu en bilgece, en filozofça soru olarak etiketlemiştir ve kibirle, gerinerek bu sorusu ile övünmektedir.
asıl felaket şu: ya yüz yıl daha ölmezsem?
beni korkutan soru hep ölmeme senaryoları oluyor. ölürsek sorun yok, film zaten kopuyor.
düşünün; insan gençken bir yıl içinde iş bulur, taşınır, evlenir. bir yıl içinde tipi bile değişir. insan seksen yaşından yüz yirmi yaşına kadarki kırk yılda ne yapar? o en stabil, en ölü, en sabit, en verimsiz çağda? tam kırk yıl sadece ölenleri seyretmek... ah, ne korkunç...
aksilik, mutsuzluk, hata, iyilikFelsefe
vaktinde önemli bir kitap fuarına giderken üstüme kahve dökmüş ve şunu yazmıştım: ‘hep’, ‘hiç’, ‘aksilik’, ‘mükemmel’, ‘kusurlu’ ve ‘neredeyse’ gibi kelimeler birer illüzyondur. olmuş olan her şeyin bir adedi vardır, bir şey ya tam olmuştur ya da hiç olmamıştır; şimdiye dek olmamış bir şeyin gelecekte de olmayacağına dair bir kesinlik yoktur. ‘aksilik’ denen şey, gerçeğin bizim isteklerimize uymamasından ibarettir ki isteklerimizin de iyi veya doğru olduğunu bilemeyiz. aslında hiçbir şeyin uzun vadede iyi veya kötü olduğunu tespit edebilen bir ölçüm aracımız yok; yalnızca dar alanda zevkli veya acılı olduğunu bilebiliriz. geleceği bilmediğimize göre verdiğimiz hiçbir karar o kadar da doğru veya yanlış sayılamaz. yapabileceğimiz bir şey yoksa, olan biten her şeyi bir doğa harikası gibi kayıtsızlık, merak veya zevk ile izlemeliyiz.
Reklam