"... Her insanın ömründe bir lekesi, bir utancı olur derdi eskiler."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eski Dünya ve Neşe. - Eski dünyanın insanları daha iyi neşelenmeyi biliyorlardı : bizim bildiğimiz ise daha az sıkılmaktır ; onlar kendilerini iyi hissetmek ve şenlikler düzenlemek için hep yeni fırsatlar yaratıyorlardı, keskin zeka ve derin düşünüş zenginliğiyle arayıp buluyorlardı: biz ise tinimizi acı çekmemeyi, sıkıntı kaynaklarının ortadan kaldırılmasını hedefleyen görevleri yerine getirmek için kullanıyoruz daha çok. Acı çeken varoluş söz konusu olduğunda, eskiler unutmaya ya da duyumu bir biçimde hoş duyuma çevirmeye çalışıyorlardı: onlar hafifletici çareler bulmaya çalışıyorlardı, biz ise acının nedenlerine İnmeye ve genelde önleyici etkilerde bulunmaya çalışıyoruz. - Belki de daha sonraki insanların, üzerinde yeniden neşenin tapınağını inşa edecekleri temelleri atıyoruz.
Eskiler der ki: Fakirlik adamın hırsını köreltir.
Yeni hiçbir şey yoksa, yalnız eskiler varsa
Demek ki beynimize oynanan bir oyun var,
Yaşamış bir çocuğu doğurmaya kalkarsa
Yaratma çabasıyla sancılanarak tekrar!
Eskiler İstanbul Boğazının dört manevi muhafızı var diye inanırlarmış. Onlar olmasa başlarına ya da memleketlerine bir bela, bir musibet gelir diye düşünür o sebeple kusur etmekten kaçınırlarmış. Boğazdan geçtikleri vakit dualar ederlermiş. Ölülere kusur etmekten kaçınmak, ne güzelmiş...
