Goethe'yi tanıdığım roman oldu. Roman, Goethe'nin Weimar yıllarını ve toplumda büyük bir olaya yol açan Johanna'nın idamla yargılanmasını anlatıyor.
Genç Werther'in Acıları romanı çoktan yayınlanmış, ününe ün katmış, bu ünle de Weimar'a gelmiş ve Dük'ün en sevdiği gizli danışmanı olmuştur. Dük'le birlikte çıktıları partilerin, av gezilerinin, eğlencelerin hepsi (istediği kadar müsriflik olarak görsün hepsine istekli katılıyor) hoşuna gidiyor. Dük'ün yardımcılarından aristokrat bir adamın karısıyla aşk yaşıyor, adamın oğlunu kendi öğrencisi gibi görerek bilgi ve donanımıyla yetiştiriyor, başka kadınlarla günübirlik ilişkiler yaşıyor. Dük'ün ona verdiği teftişlik görevini yerine getirmek için de gezilere çıkıyor. Bu teftişlerle de aristokrat zenginlerle yoksul halkın arasındaki uçurumun farkına varıyor bin yedi yüzlü yıllarda.
O sırada Weimar'da idam cezası uygulanmakta hem de en korkunç biçimlerde. Romanda (belgelerden yola çıkılarak) detayları verilen idamları burada anlatmak istemiyorum çok korkunç. Goethe ve Dük idamın kaldırılmasından yanalar. Ama Dük ne kadar istese de yanındakilerin vereceği tepkilerden çekiniyor.
Romanın Johanna'yı anlattığı kısımları burada anlatmak yerine romanın içinde okumanızı çok istiyorum. Goethe de Dük'ün gizli konseyinin üyesi olduğu için davayla ilgili görüş bildirmekte. İdamın tamamen kaldırılmasından yana olan Goethe... Spoiler vermeden söyleyemiyorum ama romanın sonunda istediği kadar böyle alacağını anlamamış gibi anlatsınlar düzgün bir oy vermeliydi çekimserliği Dük'ün kendisini Goethe'nin de yalnız bıraktığını düşünüp yanlış karar vermesine sebep oldu.
Goethe o yıllarda Faust'u yazmaya başlamış ve Johanna'yı, Faust kitabındaki Margeretha figürünün hayattaki karşılığı gibi görmüş.
Goethe – Faust
İnsanın bilgi, anlam ve sonsuzluk arayışı…
Goethe'nin Faust eseri, sadece bir adamın ruhunu şeytana satışı değil; aynı zamanda modern insanın içsel boşluğu, tatminsizliği ve arayışını anlatır.
Faust: Bilgiyi arayan, doyumsuz, sorgulayan insan.
Mefistofeles: İçimizdeki zaafları besleyen akılcı bir şeytan.
Gretchen: Masumiyetin kurbanı.
Temalar: Aşk, günah, kefaret, özgür irade, kurtuluş...
Goethe diyor ki:
“İnsan çabaladığı sürece, umut vardır.”
Modern insanı anlamak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir klasik.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ben de bazen kendimi tatile cikartip, seytana ruhumu satip kendimden ve ortamimdan uzaklasmak isterdim. diyeceklerim tam olarak bu kadar tesekkurler rica ederim
Bu romanı herkes yaşar, ama çoğu farkında olmaz.Edebiyat
Puan vermedi·332 syf.··
Beğendi
·2025 26. kitabı
·23 günde okudu
·Okunma: 02 Temmuz 2025 00:00
Faust, bir bilim insanı, bilgin… Ama bilgisiyle mutlu olamıyor. Çünkü hayatın özü bilgi değil sadece: hissetmek, yanılmak, yaşamak da var. Bunu fark ettiğinde şeytanla – Mefisto ile – bir anlaşma yapıyor. Bu anlaşma, aslında birçok insanın kendi hayatında yaptığı pazarlıkları andırıyor: Mutluluğun peşine düşerken, nelerden vazgeçiyoruz?
"Sen nefsine güvendiğin anda, yaşamanın sırrını anlamış olacaksın." Faust bu felsefeyle yaşamına devam ediyor. Sevmek isterken yıkmak, ararken kaybetmek Faust'un düşüşüne sebep oluyor. Demek ki hayat sadece başarılarla, bilgiyle ölçülmez. Hatalarımızla insan oluruz... Faust'un içinde iki kişi büyüyor: biri bilen, diğeri isteyen. Roman ilerledikçe ordan Faust, bu taraftan okur kendiyle yüzleşiyor.
Hayatımızın her anında Mefisto ile karşı-karşıya kalıyoruz. Hep fısıldıyor bize: Kendini bana bırak, bana güven... Ve sonuç: düşüş...
Eserinin dramatik ve mistik havasını Goethe başarıyla yansıtır. İki bölümden oluşan romanın ilk bölümü tutku, hata, pişmanlıklarla ilerlerken, ikinci bölüm felsefi ve simgesel ilerlemektedir.
Klasik edebiyatı insanı olsam da, zor ilerledi kitap benim için, ama iyiki okudum.
Her kese faydalı okumalar dilerim.
Faust, ilk başta “ağır bir klasik” gibi göz korkutabilir ama içine girdikçe aslında çok insani bir hikâye olduğunu fark ediyorsun. Goethe, bu kitabında bir insanın anlam arayışını, bilgiye duyduğu açlığı ve ruhunun çatışmalarını anlatıyor. Yani aslında hepimizin içinde bir parça Faust var.
Faust, bilgeliğe ulaşmış bir adam ama mutlu değil. Yetinmiyor. Daha fazlasını istiyor. Ve işte o noktada şeytan (Mefistofeles) devreye giriyor. Bir anlaşma yapıyorlar. Faust dünyayı, zevkleri, tutkuları deneyimlemeye başlıyor. Ama bunun da bir bedeli var.
Bu kitap felsefi ama kafa karıştırıcı değil. Aksine, bazı yerlerde kendini sorgulamana neden oluyor. "Gerçekten ne istiyorum?", "Beni ne mutlu eder?", "Bildiğim her şey, yetiyor mu?" gibi sorular kafanda dönüyor.
Goethe bu eseri yıllarca yazmış, çünkü sadece bir hikâye anlatmak istememiş; insanı çözmeye çalışmış. Ve bunu da çok etkileyici bir dille yapmış.
Özetle, Faust sadece bir klasik değil; insanın içini eşeleyen, zorlayan, ama bir o kadar da besleyen bir kitap. Zaman ayırmaya kesinlikle değer.
Zacharius Usta
Uzun süre kitaplığımda bulunan ve unutulup giden bir kitap ile geldim bu sefer. Okuyan Kadınlar Kulübü olarak Mart ayında “Z”’ harflı kitaplar okumuştuk, ama biliyorsunuz ki bazı paylaşımlarımı yeniliyorum bir düzen kurmak için. Aslında “Zamanda Yolculuk“ kitabını seçmiştim, ama planladığım kadar okuyamayınca kitaplığıma acil bir kitap için göz attım. Böylece bekleyen bir kitap daha okunmuş oldu ve rafa döndürülmüş olarak geri yerleştirildi. Bu açıdan bu gruba dahil olmanın mutluluğunu yaşıyorum son zamanlarda.
Tam anlamıyla bir solukta okuduğum bir kitaptı ve günün kahvesi eşliğinde okumak için çok uygun. Yazarın kitaplarını hep çok incelemiş, eserlerinden uyarlanmış yapımları hayranlıkla izlemiş, fakat okumak bir türlü nasip olmamıştı.
~ “Zamanın efendisi olduğunu düşünen bir adam, ona karşı gelebilir mi?” ~
Jules Verne denince akla genellikle bilimkurgu eserleri gelir, ancak Zacharius Usta, bilimkurgu veya maceradan çok bir gotik hikâye niteliğinde. İnsan kibri, zaman kavramı ve kadercilik üzerine derinlemesine düşünmeyi sağlayan bir yapıya sahip. Frankenstein ve Faust gibi eserleri çağrıştıran bir atmosferi var; hatta Zacharius Usta’nın şeytanla yaptığı imalı pazarlık, Goethe’nin Faust’una açık bir gönderme olarak yorumlanabilir.
Verne’in klasik anlatım tarzı burada da hissediliyor. Kitap, kısa olmasına rağmen güçlü betimlemelerle dolu. Özellikle Cenevre’nin soğuk ve kasvetli havası, Zacharius’un iç dünyasındaki karanlığı yansıtır gibi. Yine de asla ağır bulmadım ve klasik okumalara yeni başlayanlar içinde gayet uygun olduğunu düşünüyorum.
Yazar, Zacharius Usta’nın kibrin ve bilimin etik sınırlarının nereye kadar uzanabileceği konusunu başarılı bir şekilde işlediğini düşünüyorum. Özellikle, kısa bir metin içinde böylesine yoğun bir tema
