Faust I ve II
Nereden başlasam, nasıl anlatsam bilemiyorum ama bir deneyelim bakalım...
Yıllardır kütüphanemde bulunan bu güzel eseri neden şimdiye kadar okumamışım diye epey hayıflandım. Eh; hemen demek ki kısmet bugüneymiş diyerek kendimi rahatlattım tabii... Belki de anlamını şimdi tam olarak idrak edebilecekmişim, kimbilir?
Daha önce de belirtmiştim bu eseri okumaya Bulgakov'un Usta ve Margarita kitabını okuduktan sonra karar vermiştim. Merak edenler varsa hemen başlasın ayrıca yayınevi hakkında da iki kelam edeyim. Bordo Siyah yayınlarının çevirisini bayıldım. Kesinlikle tavsiyedir.
Dönemin aydınları gibi Goethe'de çok yönlü bir aydın edebiyatçı, siyasetçi, ressam ve doğabilimci.
Kendi dönem aydınlarından yola çıkarak yazdığı Faust o kadar geniş bir anlatım yelpazesine sahip ki hayretler içerisinde kalıyorsunuz. Antik Yunandan, Ortaçağa, Rönesanstan, Skolastik döneme uğruyorsunuz okurken. Anlatım çok zengin ve yazımı da bir o kadar uzun sürmüş. İkinci kitap bir hayli beklemiş yazılmak için. Kitapta anlatılan bir anektota göre bir tiyatro sahibi Goethe'ye giderek eseri sahnelemek ister ve telif hakkını satın almayı teklif eder. Goethe'nin cevabı inanılmazdır. "o artık benim değil halkın malıdır, ne istiyorsanız yapınız." Boşuna büyük olunmuyor demek ki.
Bu arada belirtmek gerekir ki Faust tarihi bir kişiliktir. İlahiyat ve tıp okumuş daha sonra sihir ve büyü zanaatına kendini vermiş ve Yahudi kabalasına ilgi duymuştur. 1566 yılına kadar tutulan Zimmer kroniklerinde 1540 yılında Faustus olarak bahsedilir.
Kısaca konuya değinecek olursak;
Esere giriş yapmadan önce okuyucu iyice kitabı okumaya hazırlanıyor. Bu da okuduğunuzdan daha da verim almanızı sağlıyor. İlk Kitap 27 bölümden oluşuyor. Tanrı ile Mefisto'nun konuşması akıllara hemen Adem As. Kıssasını getiriyor. Goethe bu
𝐎𝐫𝐡𝐚𝐧 𝐏𝐚𝐦𝐮𝐤 / 𝐊𝐚𝐫𝐚 𝐊𝐢𝐭𝐚𝐩
Bir gencin düşüncelerinde ilk olarak “ressam “olma hayali filizlenir. Ve bütün gençliğini ressamlık hayalleri ile yeşertir. Daha sonra “mimarlık” ve “gazetecilik” alanında ilerlemeyi düşünür. Ta ki adımlarını “yazmak” denilen dünyaya atana dek...
Orhan Pamuk ‘un kalemi ve karalanmış sayfaları arasında, adımlar koşmalara, koşmalar ise sonsuz bir maratona dönüşür.
Ve Nobel Edebiyat Ödüllü bir kitap...
” Kara kitap”
Kendini kapadığı evinden işte böyle sayısız başarı ve karalanmış sayfalar ile ayrılır. Kapadığı panjurlarını buluştuğu okuyucularına açar...
Kara Kitap ; kelimeler ve noktalama işaretlerinin bir araya gelerek, anlamının ve anlatımının kavranması zor, lakin bir o kadar da haddinden fazla anlamlı cümleler meydana getirmesi.
Uzun, karmaşık, bol betimlemeler... Evet bunların her biri, sizleri topal bir okuyucu haline getiriyor. “Sahi neden bir anlam yükleyemedim? “diyorsunuz kendi kendinize. Ve bunun ardından defalarca okunan o değerli cümleler gün yüzüne çıkmakta gecikmiyor.
Aslında Pamuk, her şeyi tertipli bir şekilde dizmiş. Her birine farklı, fakat yoğun anlamlar yüklemiş. Bu yüzden, sizden yeri geliyor Galip, yeri geliyor Celal olmanızı istiyor. Ve bununla beraber Celal’in köşe yazılarının arasında kendini saklıyor.
Kalemini, yüreğini, en derinde barınan hislerini ve okuyucularını. Yani evet “kendini “ saklıyor yazarımız.
Sevdiği kadının yüzünü harita diye benimseyen, onsuz ve unutulmuş hayatı çoraklaşmış bir bahçe varsayan, anılarını daima taze tutmak için çabalayan ve bir çift gözün kahramanı olmak isteyen bir adam... "Galip"
“Sen elinde kapağı kartondan bir kitap, ben elimde okumadığım bir gazete, sorardım: "Kahramanı ben olsam beni sever miydin?"
Ve giden karısı Rüya’nın ardından çoraklaşmış bir bahçeyi ayakta tutmak. Son
Reklam
Rus komşum, Dostoyevski'ye burun kıvırıp bu kitabı mutlaka oku demişti, annesinin özellikle çok sevdiğini her sene tekrar tekrar okuduğunu belirtmişti. Ana dilinde, kendi ülkesinde okunduğunda çok şey ifade ettiğine eminim.
Kitap okuduğum en farklı eserlerden,evet. Rus Edebiyatı ama bu tam klasik diyebileceginiz bir kitap değil. Fantastik ama Yüzüklerin Efendisi ya da Harry Potter tarzı bir şey beklemeyin. Kara mizah desek, tam olarak o da değil.
Biraz yorucu bir eser çok fazla metafor var. Stalin'i, o dönemi, Isa'nin hayatını, Yahuda ve Faust ile ilgili bilgi sahibi olmak gerekiyor. Incil'i Faust'u okumak da yetmeyecektir.(kendimden biliyorum:))
Işlediği dertler, çok da büyük dertler değil. Sovyetler'de ki sosyal yapıları böyle ağır ve sürekli tekrarlardan oluşan bir öyküden okumak bana göre değil. Yani kibarca bu kitap bana göre değildi diyelim.
Puanım 4/5 (%77/100)
Hayatını dolu dolu yaşamış ve hala doyumsuz olan Frank ile tanışıyoruz. Gizemli bir kutuyu açmayı başaran Frank kutudan çıkan yaratıklar ile bir anlaşma yapıyor. Onlardan haz isteyen Frank haz denilen şeyin onlarda ne kadar farklı bir şey olduğunu anlıyor. Bu ritüeli gerçekleştirdiği apartmana kardeşi Rory ve eşi Julia taşınınca olaylar başlıyor.
Frank'ın yaptığı anlaşma Faust'un şeytana ruhunu satmasına çok benziyor. Genel olarak Frank karakteri hoşuma gitti. Baş karakter olmasına rağmen kötü birisi fakat kendini sevdiriyor yine de. Anti-hero gibi bir karakter diyebilirim Frank için. İlk bölüm gerçekten çok güzel bir girişti. Ondan sonraki birkaç bölüm yavaş gitse de Julia ile Frank diyalogları harikaydı. Sonra zaten kitap bir başlıyor sonuna kadar elden bırakamıyorsunuz. Kitabın sonu tam olarak beklediğim gibi çıktı fakat yine de güzeldi.
Genel olarak gayet hoşuma gitti. Fakat dili ve içeriğinden dolayı +18 olduğunu düşünüyorum kitabın. Güzeldi, tavsiye ediyorum.
Faust, latince mutluluk anlamına gelir . Faust, karakteri bilgiyi aramak uğrunda kıvranır. Nefsini dünya zevklerine yasak etmiş, bunun altında ağırlık hisseden bir karakterdir , karamsarlığı temsil eder. 60 yıla sığdırılan bu kitabı anlamak o kadar da kolay değildir. Bir doktor olan Faust hayatının amaçlarına ulaşamadığını ve hayatını dolu bir şekilde yaşamayı beceremediğini anlar. Bu durumdan kendini kurtarmayı başarırsa, ruhunu şeytana satacağına dair ona söz verir. Faust'a cennet, cehennem, din, tanrılar, mistik konuların hepsini görebiliriz.
Dr.FaustŞiir
Üç dört defa başlayıp dördüncü defada bitirmeyi başardığım daha doğrusu bitirmek demek haksızlık olur sadece okumayı bitirdim. Faust hiçbir zaman bitecek bir kitap değil. Bu okumamı okuma saymıyorum sadece asıl okumaya bir ön hazırlık olarak sayıyorum. Gerçek sanat eserleri bir defa sayfaları çevirerek okuduğunu sanmamalı insan.
Dante’nin başlattığı akımı zirveye taşımıştır Goethe Faust başyapıtı ile.Kendimi inceleme yapma seviyesinde göremiyorum aslında. Sadece genel fikrimi belirtmek istedim. İlahi Komedya’ da aldığım lezzeti Faust’ta da aldım. İnanılmaz bir zevk bu eserleri okumak aynı zamanda çok sabır gerektirir ve belli bir seviyeye gelmeden okununca tat alınmıyor. Deyim yerindeyse bu eserlere hazırlık yapmak gerekir. Bu tarza alışmak biraz zaman alabilir.
Benim için ne kadar zor olsa da çok keyif verici bir okumaydı. Umarım siz de aynı keyifle okursunuz.
Ölmeden önce muhakkak okunması gereken nadide bir eser.
Reklam
Reklam