Baştan başlamak istediğinizde en basitinden, filmi tekrar oynat tuşuna basarız. İnsanın içinde kumanda yok. Bazı sahneler yanlışlıkla silinmiyor, bazıları özellikle kazınıyor. Ben ileri saramadım hiçbir acıyı. Duraklatamadım bağırdığım yerleri. Tam mutlu olacağım sahnede elektrikler kesildi hep. Tekrar oynat dediler. Sanki aynı kalple, aynı bedenle, aynı inançla mümkünmüş gibi. Her seferinde biraz daha eksik girdim hikâyeye. Figüran oldum kendi hayatımda, adı jenerikte geçmeyen bir yarayla.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İşte, televizyonda başına bir şey geldi mi başrol oluyorsun,hayatta başına bir şey geldi mi figüran. Ben de figüranmışım,ilk o gün anladım.
Edebiyat size şişmanladığınızı ve sonunda da figüran rolüne düştüğünüzü kanıtlıyordu, çünkü artık tek işleviniz öteki insanların kendilerini iyi hissetmelerini sağlamaktı.
* Kendi hikayenizin kahramanı olmak varken, başkalarının hikayesinde figüran olmayın.
Başkalarının hayatında fıguran olmak yerine, kendi hayatınızın mimarı olun.
