Gece olup, güzel gözlerin yenik düştüğünde uykusuzluğa, seni gökyüzünden alıp, düşlerime emanet ediyorum, gözlerimden uzaksın belki ama daima yüreğimdesin unutma.
Herkesi mutlu etmeye çalışmaktan kendi gülümsemelerimi unutmuşum. Bir çoğunun derdine derman olurken, kendi içimde kaybolmuşum. Ne kızgınlık, ne kırgınlık ne de isyan bu halim. Sadece hayallerim için kalmamış hiç içimde mecalim. Anladım ki artık çok şeyden soğumuş ve fazlasıyla yorulmuşum.
“ Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var. "