Ne gurur ne de hoşnutsuzluk duyuyorum. Acıyan bir yerlerim olup olmadığını anlamak ister gibi yokluyorum içimi. Hiçbir sızı yok. Geçmişin ağırlığı yok üstümde. Yolunca yordamınca unutmuşum unutulması gerekenleri. Sarılıp sarmalanmış, sağaltılmışım.
yas süreci. hayat.Alıntı
Onu hala şuracıkta çalışırken görebiliyorum, biliyor musun? O kadar uzun sürmüş bir hatıra ki bu, ben burada, balkonda çay içiyorum, Orhan aşağıda tulumunu giymiş, karavanın
başında. Geçmişin sonsuz aynasında kendisini milyonlarca defa kopyalamış bir an. Artık bitti. Bir tekrarı daha yok. Bu kadarmış.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kucağımda taşıdığım sadece bir kafatası değil; yaşanmamış günlerin, yarım kalmış sözlerin ve toprağa borçlu olduğumuz bir geçmişin ağırlığı.
Geçmişin o parlak ama ulaşılmaz ışıltısına duyulan derin özlem, insanın gerçeği görmesini engelleyen en büyük yanılsamadır.
