Konuşmak susmanın kokusudur.
Ya sus-git, ya konuş-gel, ortalarda kalma.
Yalan korkaklığın tortusudur.
Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.
O YOLDA (*)Şiir
Geliyor sandığım gidiyor çıktı,
Başlayor umduğum bitiyor çıktı,
Üstüne üstüne gittim, ne gidiş,
Altına-altına iniyor çıktı.
Uyu büyü dendi, düşüme gittim,
Haydi işe dendi, işime gittim,
Yaşa yaşa dendi, yaşıma gittim,
Yendiğim sandığım yeniyor çıktı.
Bozguna benzeyor, saklasam olmaz,
Eskiye yeniden başlasam olmaz,
Yakıştırsam olmaz, yazmasam olmaz,
Maviye boyadım, baktım mor çıktı.
Sapsarı saçlarım vardı, aklaştı,
Anılar üstüste bindi yükleşti,
Bir büyük oyunun sonu yaklaştı,
Tüm yanan ışıklar sönüyor çıktı.
Gözünde bir ışık, çağırıyordu,
Beşikte bir çocuk, bağırıyordu,
Öyle bir düğündü, çan çalıyordu,
Gel çanı sandım git çalıyor çıktı.
Kimler kimler yoktu bizim kervanda,
Birer birer indi hepsi bir handa,
Savrulduk sap saman biz bu harmanda.
Bir gidiş yoluydu, dönüyor çıktı.
Reklam
Kendi OlmakAlıntı
"Kopuş aslında biteviye yeniden başlayan bir koparılma, bir içsel gel-git, bir endişe halidir. Kişinin kendini içinde gerçekleştirdiği uzun bir bırakma, mesafelenme ve duygusal teskin çalışmasıdır. Kopuşun neden olduğu duyguların şiddetinin yumuşatılması gerekir. Bunlara, kopuşun yarattığı altüst oluşun kaçınılmaz etkisi olarak katlanmak ve bunları yavaş yavaş dizginlemek gerekir. İster ben birinden kopayım ister biri benden kopsun, kopuş insanın içinde kopan bir kıyamettir."
Bunu yaşamayan yoktur :)
"Şans ve koruma için su dökeriz biz. Su gibi git, su gibi gel diye -su gibi rahat ve kolay."
Elinden, dal gibi düşerken ümit,
Ne bir hasret dinle, ne bir âh işit;
Bir yaprak ol, esen rüzgarlarla git,
Kırık bir tekne ol, dalgalarla gel!..
Reklam
Reklam