İnsanların mülkiyet, gösteriş ve lüks gibi sıradan hedeflerini her zaman aşağılık buldum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kızı düşününce ona karşı hissettiği garip çekim aklına geldi. Sanki onu özlüyormuş gibi kendini kötü hissetti, onu görmek istiyordu. Bu çok mantıksız, diye düşündü. Adını bile bilmiyorum.
Her hayalin içinde biraz intihar vardır. Her insanın içinde biraz tanrı olduğu gibi…
Kitlelerin Ayaklanması - Jose Ortega Y GassetFelsefe
İster halk kitlesi ister "soylu" olsun, kitle kendi eğilimine bırakıldığında, hayatını sürdürebilme kaygısıyla yöneldiği şey yaşamının kaynaklarını kurutmaktır. 1759 yılının 13 Eylül'ünde, III. Carlos krallığını ilan ettiğinde Almeria yakınlarında Nijar kasabasında çıkan olaylar bana hep propter vitam, vivendi perdere causam [yaşam uğruna, yaşamın nedenini yok etmek (ç.n.)]* denen bu eğilimin hoş bir karikatürü gibi görünmüştür.
Krallık ilanı kasabanın ana meydanında yapılmıştır. "Ardından oraya toplanan büyük kalabalığa içecek bir şeyler getirilmesi emredilmiş olup, 77 fıçı şarap, 4 tulum sert alkollü içki tüketilmesini müteakip, ahalinin ruhu öylesine coşmuştu ki, 'yaşa, var ol' bağırışları arasında tahıl ambarına yürüdüler; içerideki buğdayı ve kasadaki 900 altını pencerelerden aşağı fırlattılar. Oradan tütün deposuna geçerek maaş parasının ve tütünün dışarı atılmasını emrettiler. Dükkanlarda da aynı şeyi yaptılar; bayram layıkıyla kutlansın diye içeride ne kadar yiyecek ve içecek varsa sokağa atılmasını buyurdular. Kilise mensupları da ellerinden geleni artlarına koymayarak kadınları evlerinde ne varsa dışarı atmaya heveslendirdiler; onlar da çıkarlarını hiç gözetmeksizin denileni yaptılar; evlerinde ekmek, buğday, un, arpa, tencere, kazan, havan, iskemle diye bir şey kalmadı, şehir harabeye döndü."
Señor Sánchez de Toca'nın elinde bulunan, söz konusu çağa ait bir belge: Don Manuel Danvíla tarafından kaleme alınmış III. Carlos'un Hükümranlığı kitabında gönderme yapılıyor (Cilt II, Sayfa 10, Dipnot 2).
Bu, bir kasabanın krallığı doyasıya kutlamak için kendi kendini yok edişinin öyküsüdür. Aferin sana Nijar! İstikbalin parlakmış doğrusu!
*Metindeki Latince kalıp orijinal dilde "propter vitam, vivendi perdere causam" (Juvenalis, Satirler, VIII.84) şeklindedir ve
Sözler hakikat değildir, ağzımızdan çıkan seslerdir.
Yeryüzünün gelmiş geçmiş en yetenekli söz ustaları dahi yaşamın en basit anlarını bile bize gerektiği gibi anlatamaz.
Renkleri gösteremez, kokuyu duyuramaz, dokunuşu verdiği hazzı hissettiremez, sesleri işittimez, yiyecekleri tattıramaz; diyelim ki bir mucize oldu bunları yaptı ama insanların ruhunda olup biteni aktaramaz. Belki Gürbüz düşüncesini aklın üç ayağından biri olan mantığın üzerine bindirip zihnin sonsuz ufuklarında keyfince gezdirir ama insan ruhununan ve an değişen halini asla gerektiği gibi anlatamaz. 
