Kommagene Krallığı, bu coğrafyada kurulmuş en zarif "kozmopolit sentez" denemelerinden biriydi; fakat tarihin tozlu raflarına kalktı.
Mezopotamya ve Anadolu, "devletler mezarlığı" olduğu kadar, aynı zamanda bir "homojenleştirme laboratuvarı"dır. Buradaki temel sorun şudur: Kozmopolit yapılar (Kommagene, Osmanlı, Roma) barış zamanında büyük bir kültürel zenginlik üretirken, savaş ve kriz zamanlarında "karar alma hızı" ve "sadakat" noktalarında felç olurlar. Cumhuriyetin Kemalist kurucu iradesi, Osmanlı'nın o "idare-i maslahat" (müsamaha ile konsolidasyon) yönteminin devleti çöküşten kurtarmadığını bizzat yaşayarak gördü.
Bu yüzden, "zengin ama kırılgan" bir yapı yerine, "sert, tek parça ama sözde dayanıklı" bir Leviathan inşa etmeyi seçtiler.
Devlet, enerjisini Arnavut Bektaşîliği, Arap Vehhabîliği veya Balkan Ortodoksluğu arasındaki o bitmek tükenmek bilmeyen denge oyunlarına harcamak yerine; Hanefi Türk olan ortak paydaya sığındı. Bu durum "Kaynakları hızlı tüketmemek" adına yapılmış bir stratejik içe kapanmaydı. Ancak bu durum, devletin genetiğine "farklılıktan korkma" sert refleksini de yerleştirdi.
Kommagene’nin "Nemrut Dağı"ndaki o dev heykellerinde gördüğümüz Yunan ve Pers tanrılarının birleşimi, bir barış idealidir. Ancak modern dünya düzeni (özellikle Hobbes sonrası Avrupa düzeni), barışa değil "güce ve standardizasyona" odaklıdır.
Sanayi toplumu, eğitimde, hukukta ve dilde "tek tip" ister. Farklı mezheplerin farklı hukuk sistemlerine sahip olduğu bir yapı, modern ekonominin ve bürokrasinin hızına ayak uyduramazdı.
Dolayısıyla "tekçi zihniyet", bir ahlaki tercih olmaktan ziyade, o günün dünyasında hayatta kalabilmek için giyilen dar bir zırhtı.
Bugün geldiğimiz noktada, bu zırh artık vücudu sıkmaya başladı. Çünkü; artık bilgi ve sermaye, "tekçi" yapılar
Yeniler 💫📚📚
📌Moya / Tiksinti
📌Oruç Aruoba / Zilif
📌Kjersti Skomsvold / Hızlandıkça Azalıyorum
📌 Lazslo Krasznahorkai / Yeşaya Geldi
📌Paul Auster / Kırmızı Defter
📌Paul Auster / Baumgartner
📌Alex Schulman / Hayatta Kalan
📌Alex Schulman / Malma İstasyonu
📌Kazuo İshiguro / Gömülü Dev
Tiksinti 
Zilif 
Hızlandıkça Azalıyorum 
Yeşaya Geldi 
Kırmızı Defter 
Baumgartner 
Hayatta Kalanlar 
Malma İstasyonu 
Gömülü Dev 
Horacio Castellanos Moya 
Kjersti Skomsvold 
László Krasznahorkai 
Paul Auster 
Alex Schulman 
Kazuo Ishiguro
Tiksinti Zilif Hızlandıkça Azalıyorum Yeşaya Geldi Kırmızı Defter Baumgartner Hayatta Kalanlar Malma İstasyonu Gömülü Dev Horacio Castellanos Moya Kjersti Skomsvold László Krasznahorkai Paul Auster Alex Schulman Kazuo Ishiguro
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kocaman bir boşluk, dev gibi bir kor, dinmeyen bir acı, geçmeyen bir yara... Kalbime sığmadı, sığmıyor o günlerin acısı... Umut yetmiyor, eksik kalıyor. Ne denilebilir ki bunca acının, zorluğun, yaranın üstüne... Nasıl tarif edilebilir..? Koca bir şehir öldü. Benim memleketim 3 yıldır yıkık. Benim Anka kuşu misali Hatay’ım 3 yıldır yok gibi. Ben memleketimdeyken, Hatay’dayken memleketimi, Hatay’ımı özlüyorum. Nasıl dillendirebilirim ki hislerimi... Ne söylerim de anlatabilirim..? Çok zor çok... Nasıl dayanılır? Geçmiyor, bitmiyor... Hep bir iz, hep bir hatıra, hep bir hatırlatma; acıdan ama... Yarım kalmış hayatlar... Yıkılmış ev misali insanlar... Harabe kalpler... Ukte kalmış hayaller... Solmuş umutlar... Delirmemeye yemin etmiş akıllar... Üstü çizilmiş gülüşler... Yaşanamamış anılar... Askıda kalmış planlar... Ve bir daha geri gelmeyecek olan, kalbe gömülü mutluluklar... Ve daha nicesi... Hangisi anlatılabilir ki... Bu yüzden insanları duymaya değil de hissetmeye çalışın. Her şey anlatılmaz. Anlatılamaz. Çünkü öyle acılar var ki akıl sır ermez, dillendirmeyi bırakın hiçbir kelime anlatmaya yetmez. O acıların en çetiniydi; 6 Şubat. Dilerim bir daha böyle acıların kıyısından dahi geçmeyiz. Kaybettiklerimize sonsuz sevgi ve özlemle... 🥀
TC.
2026 Okuma Listem1000Kitap
Not: herhangi bir düzeltme yapmadan kopyala yapıştır yaptım buraya. o yüzden büyük küçük harf uyumu pek yok. okuyan da olmayacağından çok dert etmedim.
ben her sene kitap belirleyen ve buna uyamayan biriyim. bu sebeple bu sene her türden belli kitaplar belirledim kendime ve o kitapları okumaya çalışacağım. tek tek yazayım burada da dursun kitaplar.
diyebilirsiniz ki bu kadar kitabı nasıl okuyacaksın? kolay değil ama en rahat senem bu sene olacak kitaplar anlamında. atanınca bu kadar rahat okuyabileceğimi sanmadığımdan elimden geldiğince bol okumalar yapacağım.
mangalar - bunda başlamak istediğim seriler var. her kitabını bitiremem zaten ama en azından bazı başlangıçlar yapacağım. bunlar izlemediğim serilerden oluşmuş mangalar.
tokyo ghoul
one piece
naruto
jujutsu kaisen
vagabond
shigurui
tomie
uzumaki
berserk
vinland saga
violet evergarden
ghost in the shell
zankyou no terror
psycho pass
dororo
akame ga kill
homunculus
parasyte
20th century boys
oyasumi punpun
blame!
pluto
Pañamarca freskleri
Pañamarca Arkeolojik Alanı, Peru'nun kuzey kıyısındaki Nepeña Vadisi'nde yer alan önemli bir Moche (Moçika) kültürü merkezidir. Bu site, Moche uygarlığının güney sınırındaki en büyük anıtsal yapılarından biri olup, özellikle renkli duvar resimleri (freskleri) ile ünlüdür.
Pañamarca, Moche kültürünün geç döneminde (yaklaşık 7.-8. yüzyıl) inşa edilmiş ve dini-ritüel bir merkez olarak kullanılmıştır. Adobe tuğlalardan yapılmış dev platformlar, tapınaklar ve geniş plaza'lar üzerine kurulmuştur. Bu dönemde, duvarlar canlı renklerle (kırmızı, sarı, beyaz, siyah) boyanmış ve mitolojik sahneler, savaşçılar, rahipler, kurban törenleri, süpernatürel yaratıklar ve tören alayları tasvir edilmiştir.
Freskler ilk olarak 1950'lerde belgelenmiş, ancak yoğun yağma ve doğal tahribat nedeniyle büyük kısmı kaybolmuştur. 2010'dan itibaren Lisa Trever liderliğindeki ekipler tarafından sistematik çalışmalar başlamış, 2018'de "Paisajes Arqueológicos de Pañamarca" projesiyle devam etmiştir. Bu çalışmalar sırasında 1200 yıldan fazla süredir gömülü kalmış yeni freskler ortaya çıkarılmıştır.
Hiçbir horoz, rahatsız edici sesi yüzünden kederlenip içine kapanmaz..
Hiçbir fil şişman olduğu için utanıp mahcup olmaz...
Hiçbir kaplumbağa yavaş olduğu için geç kalmış hissetmez...
Hiçbir serçe kendini kartalla kıyaslayıp eksik hissetmez...
Bir tek insan ; kendini olduğu gibi kabul etmeyip acı çeken tek canlıdır..