Benim başım eğilmedi benim başım koptuEdebiyat
Yani ne desem bilemiyorum tek bildiğim ana karaktere olan öfkem. Ana karakterimizin bir arkadaşı var Kitty adında. Arkadaşına da lanet gelsin cidden senin gibi arkadaş olmaz olsun. Tamam kötü bir insansın tamam kanın hızlı kaynıyor ama arkadaşına da bunu yapma be kanka. sana zahmet olacak ama arkadaşına da bunu yapma. Aşırı sinirliyim. Hem Kitty’e hem de baş karakterimiz Anne’ye. Bu kadar iyi olamazsın, bu kadar iyilik işte böyle sonuçlanıyor. Gerçekten Anne’nin yüzüne hakaret etsen, teşekkür ederim diyecek saflıkta. Kızım en yakın arkadaşın senin hayatının akışını değiştirdi hala Kitty’e iyi arkadaş olamadım diye üzülüyorsun bu mallığın kaçıncı leveli Allah aşkına. Her neyse kitaba romantik bir kitap diyorlar ama Kitty’e sinirlenmekten ve Anne’nin bu kadar tepkisi kalıp hala Kitty’nin iyiliğini düşünmesine sinirlenmekten, kitabın duygusal tarafına odaklanamadım. Hatta bir yerden sonra çok sıkılmıştım çünkü aşırı pembe dizi gibi gelmişti. Sanırım pasif karakterleri sevmiyorum hele bir de bu karakterin kitabın başkarakteriyse. Bu kadar da olmaz ki canım. Her neyse aradan geçen uzun zaman sonra ilk defa bir kitabı kendi rızamla okuduğum için mutlu oldum. Onun dışında bir katkısı olmadı kitabın dlaöxkaşsödl. Bu kitabı övüp yaa çok duygusal kitabı okurken ağladım diyenleri de anlayamıyorum. Bana açıkcası her şeyi bir kenara bırakırsam aşırı duygusal ya da romantik de gelmedi. Kitabın dili akıcıydı ama o kadar sanırım Sarah Jio dan okudugum ilk ve son kitap olacak. Kitabı alma sebebim de lisedeyken izlediğim bi youteber bu kitabı önermişti ama sonra da demişti ki bu basımı yok artık başka bir yayında farklı bir adla basılıyor diye söylemişti. sonra bundan birkaç hafta önce sahafta bu kitabı görünce inanamadım. cunku basımı bitmiş ve yıllar önce tavsiye edilen kitabı görmek
“ Sanırım birbirini seven insanlar vedalaşmadan ayrılıyorlar. Mecburen gitmeleri gereken bir yer var. Eğer vedalaşırlarsa gidemezler. “
Kimler Sever: Acısını mizaha gömmeye çalışan bir kız çocuğunun elinden tutmak isteyenler
Kimler Sevmez: Dönem edebiyatında ciddiyet arayanlar
Mihrap, 
Sinem Sal ‘ın 
Bizim Zamanımız eserinden tanıdığımız o Mihrap. Ama bu bir devam kitabı değil, aksine bir ‘Öncesi Kitabı’ gibi.
20 yıl geriye gidip Mihrap’ın çocukluğuna şahit oluyoruz. 12 Eylül döneminde babasını kaybeden Mihrap, kırk gün içinde darbeyi kaldırabilirse babasının da geri geleceğine inanıyor. Ne kadar iç burkan ama bir o kadar da saf bir umut
Yazarın kederi mizahla harmanlayışına, karakterlerini bu kadar gerçek hissettirişine hayranım. Bir çocuğun yas sürecini, çok sevdiği babasını kaybetmeyi kabullenemeyişini, bunun için çabasını çok güzel işlemişti. Bizim Zamanımız’da Mihrap’ın babası Selami için çok olumlu düşünmüyordum ama burada kızına olan sevgisini görünce kalbim yumuşadı resmen, hepsine kocaman sarılmak istedim
Ne mutlu ki hep yazsın kalemi hiç susmasın isteyeceğim yazarlar var
Sinem Sal ‘ın Bizim Zamanımız eserinden tanıdığımız o Mihrap. Ama bu bir devam kitabı değil, aksine bir ‘Öncesi Kitabı’ gibi.
20 yıl geriye gidip Mihrap’ın çocukluğuna şahit oluyoruz. 12 Eylül döneminde babasını kaybeden Mihrap, kırk gün içinde darbeyi kaldırabilirse babasının da geri geleceğine inanıyor. Ne kadar iç burkan ama bir o kadar da saf bir umut
Yazarın kederi mizahla harmanlayışına, karakterlerini bu kadar gerçek hissettirişine hayranım. Bir çocuğun yas sürecini, çok sevdiği babasını kaybetmeyi kabullenemeyişini, bunun için çabasını çok güzel işlemişti. Bizim Zamanımız’da Mihrap’ın babası Selami için çok olumlu düşünmüyordum ama burada kızına olan sevgisini görünce kalbim yumuşadı resmen, hepsine kocaman sarılmak istedim
Ne mutlu ki hep yazsın kalemi hiç susmasın isteyeceğim yazarlar var
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu yıl Emily Henry'nin bir diğer kitabı olan Tatilde Tanıştığımız İnsanlar'ı okumuştum ama bana hitap etmemişti. Kitap Kurtları'nı Ali Hazelwood'un önerdiğini görünce bir şans vermek istedim ve zerre pişman olmadım. Hikayenin ilerleyişi, karakterlerin inşası ve diğer her şey harikaydı. Nora'nın hislerini bu kadar iyi bir şekilde bana hissettirmesine hayran kaldım. Okuduğunuza zerre pişman olmayacağınız bir romance.
Hayda... Keyifle Okuyordum, Neden Böyle Oldu Ki?
Bu ay okuduğum yüksek puanlı romanların birçoğu beni hayal kırıklığına uğrattı. Bu yüzden okuma listemde sıradaki kitap olan Uzakların Şarkısı'nın puanını görünce ilk hissettiğim şey heyecan değil, "İnşallah yine aynı şeyi yaşamam." düşüncesi oldu. Buna rağmen Kaan Murat Yanık'ın çok övülen bir yazar olması ve hakkında sık sık "İhsan Oktay Anar çizgisinde bir kalem" yorumlarını duymam merakımı canlı tuttu. Ben de yazarı bu romanla tanımaya karar verdim.
Romanın ilk dikkatimi çeken tarafı dili oldu. Normalde uzun tasvirler ve yoğun betimlemeler beni hikâyeden uzaklaştırabilir. Fakat burada tam tersi oldu. Atmosferini öyle güzel kuruyor ki kendinizi hikâyenin içinde buluyorsunuz. Evet, belli bir noktadan sonra tekrar eden betimlemeler yorucu olmaya başlıyor ama bu, yazarın kurduğu dünyanın başarısını gölgelemiyor. Bünyamin'in İstanbul'dan Kars'a gidişi de hikâye için doğal bir başlangıç oluşturuyor. Asıl yolculuk ise Zencefil'in (Papağan) hikayeyi anlatmasıyla başlıyor ve roman masalsı bir havaya bürünerek merak duygusunu sürekli canlı tutuyor.
Bulunan hikâyenin ana fikrini sevdim. Gülbadem ve Zencefil arasındaki dostluk romanın en güçlü taraflarından biriydi. Gülbadem'in İpek Böceği'ne duyduğu karşılıksız aşk, Gülbadem'in yolculuğu ve aralarındaki ilişki uzun süre boyunca beni hikâyenin içinde tuttu. Özellikle hoşuma giden ayrıntılardan biri de şuydu: Gülbadem, İpek Böceği'ne duyduğu aşk uğruna Zencefil'e "Benimle gel." derken, Zencefil'in Fülfül'e duyduğu aşkı ilk başta göremiyor. Oysa kendisi de aynı duygunun peşinden koşuyor. Zencefil'in "Ben de âşığım." dediği anda bunu fark etmesi bana oldukça dokunaklı geldi. Hikâyenin sonunda ise Zencefil ve Fülfül'ün kaderi yüzümde acı bir tebessüm bırakmadı değil.
Ancak yaklaşık üç yüz sayfa boyunca büyük bir merakla takip
TARİH SOSYAL İLİM Mİ BİLİM Mİ ?
Lisans dönemimde almıştım ve bugüne kadar okuyamamıştım Doğrusu biraz sıkıcı ve ağır buldum Ama Müslüman Alimlerinin ilime bakışlarının ilmi metodlarının ayrıntılı şekilde anlatıldığı kısımlar şahane idi... Kendimi tasavvufi bir eser okuyorum gibi hissettiğim çok yer oldu ve bu çok hoşuma gitti Yazarın tarihe benim kafamla baktığını hissettim Kitabın burada biraz az okunduğunu gördüm belki ağırlığından kaynaklıdır Ya da çok eski bir eser olmasından Ama yine de bölümümle ve kendimle gurur duydum zira bölüm başkanı Hocamız Salim Cöhce bu kitabı almamızı zorunlu tutmuştu İyi ki tutmuş... Ama galiba ben okumakta biraz geç kaldım Ama yine de o kadar az kişinin okumuş olduğunu görünce gururlandım işte bölümümle ve kendimle... Tamamen öznel bir yorumdur... : )
Türk Edebiyatının Şaheserlerinden
Kelimenin tek anlamıyla berbat bir kitap.
Suç, tecavüz... klasik o kitaplardan biri. Yazarın Otomatik Portakal'dan bahsettiğini de görünce zaten konu net anlaşıldı.
-Tek elle yazılmış, 10 sayfada bir (belki daha az) konuyu cinselliğe getiremeden duramayan, felsefi monolog sanılan ama aksine hasta bir zihnin dışa kusumunu okudum.
-Daha doğrusu okuyamadım. 155 sayfa kadar dayanabildim. Çünkü o kitaplardan biri olduğunu anlayınca devam etmek vakit kaybıydı.
-Reşit olmayan çocuklara tecavüzler falan...
-Yazılacak çok şey var ama ülkemizin talep ettiği bu. Türk dizilerinde, kitaplarında olanlar bu ve bunun gibi konular. Sitedeki puanı da seviyemizi teyit eder nitelikte.
-Şiddet, tecavüz, alkol, suç, belinde silahla gezip sağa sola saldıran kekolar.
-İşin en kötü yanı da bu kitapta yazılanların bir felsefe gibi görülmesi, bir düşünürden çıkmış gibi ele alınması.
-Ne zaman ülkemizden çıkmış kitaplara şans vermek istesem en kötülerini buluyorum. Yazarın okuduğum ilk ve son kitabı oldu.
-Gerçekten ülkemizde yok mu şöyle harbiden düşünebilen insanların yazdığı kitaplar, güzel kurgular falan? Bu konuda önerilere açığım.