Sinan Canan'ın İnsanlığın Fabrika Ayarları serisinin üçüncü kitabını da keyifle okudum. Bu kitapta özellikle sınırları aşmak, insanın kendine koyduğu engelleri fark etmesi ve potansiyelini geliştirmesi üzerine yapılan değerlendirmeler ilgimi çekti. Yazarın bilimsel bilgileri günlük hayatla ilişkilendirerek anlatma tarzını yine başarılı buldum. Serinin önceki kitaplarında olduğu gibi düşündüren ve farklı bakış açıları kazandıran bir kitaptı.
İnsan yaşarken ölüm hakkında düşünmediği ne varsa hepsini yaşlanırken düşünüyor. Ve ne yalan söyleyim ben bunu biraz çürümeye benzetiyorum. Çürümeden olduğumuz gibi göçemez miydik ? Zihni, bedeni ve tüm benliği yavaş yavaş ihanet etmeye başlıyor insana. Bu kitapta tam olarak Bo’nun ihanet sürecini anlatıyor. Bo 89 yaşında ve evine gelen evde sağlık hizmetleri personelleri ile yaşamını sürdürmekte. Biz okuyucularda bu evde sağlık personellerinin günlük notlarından Bo’nun an ve an göçüşünü okuyoruz. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar yalın dille su gibi akıyor bir gecede bitirmelik.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Konuşmadan önce iki kere düşünmek..
Dil Belâsı’nı okurken dilin ne kadar büyük bir nimet olduğunu ama aynı zamanda ne kadar ağır bir sorumluluk taşıdığını fark ettim. 
İmam Gazali ’nin 20 afet üzerinden yaptığı uyarılar, günlük hayatımda fark etmeden yaptığım hataları yüzüme çarptı. Özellikle gıybet ve boş konuşma bölümleri beni derinden etkiledi; çünkü bunların ne kadar yaygın olduğunu ve aslında ne kadar tehlikeli olduğunu anladım. Kitap, sadece dini bir öğüt değil, aynı zamanda sosyal ilişkilerde dilin nasıl kullanılacağına dair güçlü bir rehber. Okudukça kendime dönüp ‘Ben dilimi ne kadar kontrol edebiliyorum?’ diye sordum.Alıntı
Dil Belâsı’nı okurken dilin ne kadar büyük bir nimet olduğunu ama aynı zamanda ne kadar ağır bir sorumluluk taşıdığını fark ettim. İmam Gazali ’nin 20 afet üzerinden yaptığı uyarılar, günlük hayatımda fark etmeden yaptığım hataları yüzüme çarptı. Özellikle gıybet ve boş konuşma bölümleri beni derinden etkiledi; çünkü bunların ne kadar yaygın olduğunu ve aslında ne kadar tehlikeli olduğunu anladım. Kitap, sadece dini bir öğüt değil, aynı zamanda sosyal ilişkilerde dilin nasıl kullanılacağına dair güçlü bir rehber. Okudukça kendime dönüp ‘Ben dilimi ne kadar kontrol edebiliyorum?’ diye sordum.
Genel olarak kitapta işlenen konular olsun karakterler olsun her şey harika bir potansiyele sahip ama yazarın bunlar işleyiş tarzında tam da adlandıramadığım bir eksiklik var. Asilerin hikayesi olsun ana karakterin babasının hikayesi olsun bunlar çok geri plana atılmış gibi geldi bana. Kitap her ne kadar akıcı olup kendini okutsada özellikle başlarda yazımdaki kopukluk çok belli oluyor. Enemies to loversa gidişatı için okudum desem yeridir ve ne yalan söyliyeyi günlük yearning dozumu aldım. Sadece sonunu heycanlı bir yerde bırakayım derken saçma sapan bir yerde bitirmiş. Evet heyecanlıydı 2. kitabı merak ediyorum ama böyle konuşmanın orta yerinde kesilmiş gibiydi sahne.
Uzun yazmayacağım dedim ama yine uzun oldu galiba1000Kitap
Öncelikle kitabın yazarının kim olduğu ile başlamak istiyorum.
Giovanni Boccaccio (1313-1375) Orta Çağ Avrupa'sında yaşamış olmasına rağmen o dönemin baskıcı ve salt dini konulara odaklanan yapısının karşısında durmuş; insan doğasını, aşkı ve günlük yaşamı o dönemin skolastik düşünce yapısına karşın gerçekçi bir bakış açısıyla işleyerek İtalyan edebiyatının ve Rönesans hümanizminin kurucularından biri olmuştur. Aynı zamanda içinde 100 öykü barındıran 
Decameron isimli eseri "ilk modern öykücülük" geleneğini başlatan eser olarak da anılmıştır.
14. Yüzyılda patlak veren, tüm Avrupa'yı kasıp kavuran ve Kara Veba-Kara Ölüm olarak da adlandırılan veba salgını Giovanni Boccaccio nun yaşadığı Floransa' yı da vurur. Yazar birçok yakınını vebaya kurban verir ve bunun üzerine şehirden kaçıp Toscana kırsallarına yerleşir. İşte yazarın Decameron isimli eserinin çıkış noktası da yaşadığı kayıplar, vebanın insanı ürküten gerçekliği olmuştur. Keza yazar kitabına da veba salgını ve bu salgının şehir ve insanlar üzerindeki etkisinden bahseredek başlıyor.
Floransa' yı vuran salgın neticesinde insanlar kah sokak ortasında ölüyör, kah evlerinde ölüyor ancak evlerinde ölenlerin çürümüş ceset kokuları dışarıya sirayet etmedikçe kişinin öldüğü anlaşılmıyor, cesetler bazen tek bir mezara üst üste yığılmak kaydıyla gömülüyor, salgın yüzünden ölmüş birinin naaşının kiliseye taşınması için ücretle insanlar tutuluyor zira şehirde ölüyü taşıyacak ne yakını kalmış oluyor ne de gönüllü taşıyacak birileri....
İşte böyle bir ortamda vebanın soğuk soluğundan kaçmak, bu karanlık günlerden biraz uzaklaşmak isteyen 3'ü erkek 7'si kadın 10 kişi şehri terk ederek, kırsal alanlara doğru yolculuğa çıkıyor. Bu yolculukta kötü günleri anmamak, biraz da salgının etkilerinden uzaklaşabilmek için kendi aralarında bir karara
Giovanni Boccaccio (1313-1375) Orta Çağ Avrupa'sında yaşamış olmasına rağmen o dönemin baskıcı ve salt dini konulara odaklanan yapısının karşısında durmuş; insan doğasını, aşkı ve günlük yaşamı o dönemin skolastik düşünce yapısına karşın gerçekçi bir bakış açısıyla işleyerek İtalyan edebiyatının ve Rönesans hümanizminin kurucularından biri olmuştur. Aynı zamanda içinde 100 öykü barındıran Decameron isimli eseri "ilk modern öykücülük" geleneğini başlatan eser olarak da anılmıştır.
14. Yüzyılda patlak veren, tüm Avrupa'yı kasıp kavuran ve Kara Veba-Kara Ölüm olarak da adlandırılan veba salgını Giovanni Boccaccio nun yaşadığı Floransa' yı da vurur. Yazar birçok yakınını vebaya kurban verir ve bunun üzerine şehirden kaçıp Toscana kırsallarına yerleşir. İşte yazarın Decameron isimli eserinin çıkış noktası da yaşadığı kayıplar, vebanın insanı ürküten gerçekliği olmuştur. Keza yazar kitabına da veba salgını ve bu salgının şehir ve insanlar üzerindeki etkisinden bahseredek başlıyor.
Floransa' yı vuran salgın neticesinde insanlar kah sokak ortasında ölüyör, kah evlerinde ölüyor ancak evlerinde ölenlerin çürümüş ceset kokuları dışarıya sirayet etmedikçe kişinin öldüğü anlaşılmıyor, cesetler bazen tek bir mezara üst üste yığılmak kaydıyla gömülüyor, salgın yüzünden ölmüş birinin naaşının kiliseye taşınması için ücretle insanlar tutuluyor zira şehirde ölüyü taşıyacak ne yakını kalmış oluyor ne de gönüllü taşıyacak birileri....
İşte böyle bir ortamda vebanın soğuk soluğundan kaçmak, bu karanlık günlerden biraz uzaklaşmak isteyen 3'ü erkek 7'si kadın 10 kişi şehri terk ederek, kırsal alanlara doğru yolculuğa çıkıyor. Bu yolculukta kötü günleri anmamak, biraz da salgının etkilerinden uzaklaşabilmek için kendi aralarında bir kararaÂşıkdaşlık değil arkadaşlık
Bu kitabın sağ tarafı bir kadına, sol tarafı ise bir adama ait günlük sayfalarından oluşuyor. Fikir çok güzel ama kitabı okumayı bu kadar zorlaştırmaya gerek var mıydı bilemedim.
Bir kitaba kolay kolay beğenmedim demeyi sevmiyorum ama gerçekten bu kitabı hiç sevemedim.
Anlatmaya ve dinlemeye ihtiyacı olan iki insanın sohbetlerinden oluşuyor kitap. Olayları iki farklı bakış açısından görebiliyoruz. Fakat bana hitap etmedi pek...
Derya'nın abisiyle olan toksik? ilişkisini okumak beni rahatsız etti. Suzan'ın gerçekçilikten uzak aşk hikayesi, Ekmel Bey'in karamsarlığı içimi baydı.Sohbet ettikleri o ağır, eski evin içinde resmen ben de boğuluyordum.
Kitap benim doğum günüm olan 10 Aralık tarihinde sonlandı. Benim için hoş bir ayrıntı oldu. :)
Okuyacaklara keyifli okumalar diliyorum.