B/W
Sevmek sevilmek öyle bir nimet ki her nimete bir şekilde sahip olunur ama bu ikisi cennet nimeti. Hani ayette diyor ya, onlara buranın bir ürünü rızık olarak verildiğinde, "Bu daha önce de rızıklandığımızdır" derler. İşte ben sevmek sevilmek için bunu düşünüyorum. Cennet rızkı diyorum. Ama bazıları bu dünyadan tanıyarak gidecek. Ben çok isterdim vallahi. Şu dünyada hiçbir şeyi değil ama kapısına kırk kilit vurduğum yerden ırmaklar akmasını, onlarında cennet ırmaklarına dökülmesini. Olmayınca olmaz. Sevilmeyi sevmeyi basite alamıyorum ben. Başkasına sorsan ben sevilmişimdir belki. Yok bana göre öyle değil. Hani nerede o sevgi? Yok demek ki. Herkesin kalbinin değeri kendi elinde. Benim kalbimin kıymetini başkası biçemez ki. Allahın hakkımda benim bildiğimden daha güzel bir muradı vardır. Teslim oldum çoktan. Sadece çok zor. Vallahi hayattaki belki en zor şeylerden biridir manevi olarak. Yani o rızkı dünyada bulamayan cennette nasıl tanıyacak diye düşünmek de imanımın zayıflığı olur. Gerek yok. Ben boğazımda bir düğümle yaşıyorum, ne zaman bir şiir içinde bir mısra beni vursa, Seren o rızık ve rızkı veren Allah diyorum. Sus. Susabildiğim de bu kadar. Hani böyle ağlamamak için tutar tutar da başını ağrıtırsın ya. Öyle bir çaresizlik. Bir de tükenen ömür var işte. Öyle.
Bazı şiirlerde kalbe döşenmiş bir yol bulunuyor . Öyle kelimeleri denk düşürüp kafiye kasılan işler değil. İçinde yalan olmayan. Gönülden. Hakikatli. O zaman ahenk kafiye aranmıyor. Tamam diyorsun bu o his.
ağlayışında gülmeyi
sükûtunda konuşmayı unuttum.
Ben aşık birini düşünemiyorum ki sevdiği ağlarken gülsün. Sevdiği susmuşken konuşabilsin. Öyle olanlar da kendilerini sorgulasın. Ya da sorgulamasın. Derdim değil.
sayrı bir erkeğin anılarında
yaşlanıyor bir kadın
Bilemiyorum ben mi abarttım ama
Sevgili uğruna kurban olan kim? Hangimiz hakikatli âşık?
Ben ne okudum böyle! en en en en sevdiğim kitaplar arasında ilk ona girecek kitap oldu Aşk Hikayesi. Böyle seven, sevilen olamaz. Yazarın okuduğum ikinci eseri olmasi lazım. Aşk hikayesi ile tüm okurların kalbinde taht kurcagina eminim. Bahşi , Kaknuşşa , Gunala ve İshak... kaderin içinde Kader , aşkın içinde Aşk... gözyaşlarımın hiç durmaması 4 karakter içinde ayrı ayrı üzülmek ama Bahşı ve Kaknuşşa' yı ayıran Herkesten nefret etmek ama o nefret içinde bile İshak ve Gunala'ya bambaska üzülmek... çok farklı duygular içinde okuduğum bir eser oldu
Herkesin okuması gereken bir hikaye, Türk Klasikleri arasında olmalı. Değer verdiğim arkadaşlarıma alacağım Kitaplar Arasında son nefesime kadar tavsiye edeceğim ilk 10 kitap arasında seven sevdiğine Bu kitabı okutmalı...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Herkesin yüreğine dokunacak olan bir aşk hikayesi Bahşı Bey ve Kaknuşşa'nın hazin hikayesi...
Hüzünlü bir aşkın hikayesi..kitap bize sevgi ile aşkın tanımını ilmek ilmek işliyor. Hiç sıkılmadan zevkle okuyacabileceğiniz sürükleyici merak uyandıran bir eser fakat sonu beni hayal kırıklığına uğrattı farklı bir kurgu yaratılabilirdi alalaacele bitirilmiş bir eser olarak kalacak bende yinede çok beğendim asla puan kıramam buda bir gerçek boğazım düğümlenerek okudum fakat sonlara doğru gözyaşlarımı tutamadım. Tarihi roman olarakda değerlendirebilirsiniz.
* -Umudunu çiçek gibi taze tutmalısın solmasın
-Dalından kopmuş bir kez, nasıl solmasın?
-Aşkınla sularsan solmaz; kalbini pınar eyle!
* Sen canın için sevgili taşımışsın, hakikatli âşık ise sevgilisi için can taşır. Sen kurban için başkasını seçmişsin, âşık dediğin kendi canını kurban seçendir.
* Sence kırılan kalp tekrar sevemez mi?
20 Yıl önce başlayan Müslüman Dülger Bahşı ve Hristiyan papazın kızı Kaknusia’nın aşk öyküsü. Olaylar Osmanlı dönem padişahı I. Ahmet’in zamanında geçmekte. Onun inşaa ettirdiği ihtişamlı Sultan Ahmet Camiisi de kurguya dahil olmuş. Hikâye oldukça sürükleyici.
O dönemde böyle bir aşk nasıl görünürdü insanın gözünde? Nasıl bakarlardı insanlar hiç düşünebiliyor musunuz?
Peki bir insan ne kadar çok sevebilir karşısındakini? Evet çok sorduğumuz bir soru aslında bu , kitapta bunu çok güzel anlatmaktadır;
“O benim her sabahki uyanma sebebimdir. Uyumadan önce son şeyim, uyandığım zamanki ilk şeyim. Eğer yaşıyorsam, onu bulma arzusudur beni hayatta tutan..”
Kitabın sonunda ise okura bir soru yöneltilir: “Sevgili uğruna kurban olan kim? Hangimiz hakikatli âşık?” diye. Benim buna cevabım, Bahşı ve Kaknusia oldu. Çünkü iki sevgilinin başına ne kötülükler ne zorluklar gelse de asla birbirlerinden vazgeçmediler. Üstelik Gunala ve İshak’a karşıda çok iyimser oldular.Öyle ki Gunala “Ben Bahşı Bey’in esiriyim!” derken nefsinin esiri oldu. Aşkı hastalığa döndü. İshak ise kendisine ait olmayanları bir türlü azad edemedi. Üstelik Mahmut Dede'nin “kafesteki kuşu azad et!” ikazına rağmen...
Ezcümle: aşka dair çok sarsıcı, öğretici ve hüzün verici bir romandı. Sizlere de mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
“Hangimiz hakikatli âşık?”
Kitabın son sayfasını okuyup yüreğime bastırdığımda, adının aşk hikayesi değil aşık hikayesi olsa daha anlamlı olabileceğini düşündüm. Bir hikaye değil, dört farklı kişinin aşkı yaşayış tarzından bir şeyler öğreniyorsunuz çünkü hepsiyle aşkın farklı bir yüzüyle karşılıyorsunuz..
Gunala’nın aşkıyla aşka esir olmayı..
İshak’la aşkın kelimelere ihtiyaç duymadığını..
Kaknusia ile aşık olduğun insandan uzak kalınca tüm dünyaya konuşacak kelimelerinin bittiğini..
Bahşı ile kalbin pusulasını tek bir kişide sabit tutmayı..
İlk İskender Pala kitabımdı. Aşkı, Allah’ı, tarihi bu kadar güzel iç içe işleyen başka bir kitap daha okumamıştım.
Tavsiyedir, keyifli okumalar.
"Ama şu güzellik!.Aşık olunacak kadar muhteşem!"Edebiyat
Aşk Hikayesi... 
İskender Pala 'dan okuduğum on ikinci kitap, inci gibi bir kitap... Öyle pırıl pırıl, öyle temiz bir aşk hikayesi... Bu yüzden yazarın okuduğum kitapları içinde benim için en güzeli. Aşık olunacak kadar muhteşem bir güzellik... Unutamayacağım, unutmak istemeyeceğim, etkisinden çıkamayacağım bir güzellik...
Öyle bir güzellik ki, satırlarını tekrar tekrar okuduğum, bitmesin istediğim çok oldu, aynı zamanda bu aşk hikayesinin sonunun nereye varacağının merakıyla soluksuz okumak istediğim de oldu. Duygu karmaşaları, duygu yoğunluğu içinde okudum, kitabın bitmesinin üzerinden saatler geçti ama bu satırları yazarken hâlâ gözlerim doluyor...Hâlâ gönlümde saklı gözyaşları var...
Aşk Hikâyesi , öyle bir kitap ki bu kitaptan sonra hayatınızdaki aşk dediğiniz hisleri adlandırırken bir daha düşüneceksiniz, hatta 
Ümit Yaşar Oğuzcan 'ın 
Aşkmıydı O kitabındaki gibi soracaksınız kendinize, "Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi?" diye. Bana göre zaten günümüzde yaşanan şeylerin çoğu aşk değil, aşkımsı şeyler; eğer Leyla ile Mecnun, Kerem ile Aslı, Ferhat ile Şirin, Romeo ve Juliet, Kaknusia ve Bahşı gibi aşıklar değilseniz ya da karşılıksız da olsa aşık olduğunuz kişi için en büyük fedakarlıkları yapabilecek 
Notre Dame'ın Kamburu'daki Quasimodo, 
İki Şehrin Hikâyesi' ndeki Carton değilseniz, ben onu aşk olarak adlandıramıyorum artık... Kitabın kötü yönü çıtayı fazla yükseltmesi olabilir.
Aşk neydi?Kaç yıl beklerdiniz sevdiğinizi? Kaç yıl tutunurdunuz bir hayale? Kaç yıl arardınız kaybettiğinizi? Neler yapardınız onun için ölür müydünüz ya da birini öldürebilir miydiniz, O'nun için O'ndan vazgeçebilir miydiniz? Yıllarınızı, ömrünüzü yoluna serer miydiniz? O'nsuz olduğunuz için susabilir miydiniz başkalarına Kaknusia gibi? Gözlerinizi yumabilir miydiniz başka güzellere Bahşı gibi? "Aşk sevdiğine bakar, gerisini
İskender Pala 'dan okuduğum on ikinci kitap, inci gibi bir kitap... Öyle pırıl pırıl, öyle temiz bir aşk hikayesi... Bu yüzden yazarın okuduğum kitapları içinde benim için en güzeli. Aşık olunacak kadar muhteşem bir güzellik... Unutamayacağım, unutmak istemeyeceğim, etkisinden çıkamayacağım bir güzellik...
Öyle bir güzellik ki, satırlarını tekrar tekrar okuduğum, bitmesin istediğim çok oldu, aynı zamanda bu aşk hikayesinin sonunun nereye varacağının merakıyla soluksuz okumak istediğim de oldu. Duygu karmaşaları, duygu yoğunluğu içinde okudum, kitabın bitmesinin üzerinden saatler geçti ama bu satırları yazarken hâlâ gözlerim doluyor...Hâlâ gönlümde saklı gözyaşları var...
Aşk Hikâyesi , öyle bir kitap ki bu kitaptan sonra hayatınızdaki aşk dediğiniz hisleri adlandırırken bir daha düşüneceksiniz, hatta Ümit Yaşar Oğuzcan 'ın Aşkmıydı O kitabındaki gibi soracaksınız kendinize, "Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi?" diye. Bana göre zaten günümüzde yaşanan şeylerin çoğu aşk değil, aşkımsı şeyler; eğer Leyla ile Mecnun, Kerem ile Aslı, Ferhat ile Şirin, Romeo ve Juliet, Kaknusia ve Bahşı gibi aşıklar değilseniz ya da karşılıksız da olsa aşık olduğunuz kişi için en büyük fedakarlıkları yapabilecek Notre Dame'ın Kamburu'daki Quasimodo, İki Şehrin Hikâyesi' ndeki Carton değilseniz, ben onu aşk olarak adlandıramıyorum artık... Kitabın kötü yönü çıtayı fazla yükseltmesi olabilir.
Aşk neydi?Kaç yıl beklerdiniz sevdiğinizi? Kaç yıl tutunurdunuz bir hayale? Kaç yıl arardınız kaybettiğinizi? Neler yapardınız onun için ölür müydünüz ya da birini öldürebilir miydiniz, O'nun için O'ndan vazgeçebilir miydiniz? Yıllarınızı, ömrünüzü yoluna serer miydiniz? O'nsuz olduğunuz için susabilir miydiniz başkalarına Kaknusia gibi? Gözlerinizi yumabilir miydiniz başka güzellere Bahşı gibi? "Aşk sevdiğine bakar, gerisini