Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Sınıfta tahtaya Kalktığım zaman gene, Şiirleri En iyi ben okuyordum...
Çünkü öğrenmiştim en çok bağıranın en iyi şiir okumuş sayıldığını....
Ve öğretmenin Bu zayıf tarafını keşfeden Tek akıllı öğrenciydim...
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.