"Sevdiğimiz insanlar kendi hayatlarıyla ilgili felaketler yaratıyorlarsa bir yerden sonra onları kendi hallerine bırakmakta fayda var. Bir ucundan tutmakla omuzlamak farklı şeylerdir. Eğer sevdiklerinizin her hatasını telafi ederseniz hata yaptıklarını hiçbir zaman anlayamazlar. Hep aynı hataları yaparlar çünkü beden ödemedikleri için ders almazlar. Dolayısıyla büyümelerine ve güçlenmelerine engel olmuş olursunuz."
birbirinin yalnızlığını korumayı, iki kişi arasındaki birleşmenin en yüksek amacı sayıyorum. çünkü ancak, derin yalnızlıkları ritmik olarak kesen birleşmeler gerçek birleşmelerdir.
"Yalancılığa da, doğruculuğa da tahammül etmeyen bir dünyadayız. Sırasına göre yalanla doğruyu combine eden bir cemiyet ve ruh yapımız var. İnsan realitesi tezatlıdır. Sen şimdi bunu anlamazsın. Bazan hakikat vahşidir, insanların arasına salıvermeye gelmez. Fakat o hakikatlere tasma takmak dururken yerlerine yalanları sürmek, neticeleri bakımından, daha tehlikelidir."
"Şeytanın bir kalbi var mıdır? Yoksa o kalpsizin, duygusuzun teki midir? Semavi dinler, şeytanın kıskançlık yüzünden cennetten kovulduğunu söylerken aynı zamanda mecazen bir kalbe sahip olduğuna işaret ederler. Bu, geçiştirilemeyecek bir ayrıntıdır. Çünkü özgür iradeye sahip bir varlığın geçirdiği kıskançlık krizi, oralarda bir yerlerde pek de örtülü olmayan bir aşkın varlığından söz edilmesine olanak sağlayacaktır."
Sayfa 43 - Emin Gürdamur'un "Âşık Şeytan Kör Talih" adlı yazısı.·Kitabı okudu