" Ölüm, vatanın harap olması, zillet üstüne zillet. Bütün bu şeyler demirden ağırlıklar gibiydi. "
Biz, zaman kırıntıları, Zaman sinekleri, Tozlu camlarında günlerin sessiz kanat çırpanlar Ve lüzumsuz görenler artık Bu aydınlıkta kendi gölgelerini! Sanki siyah, simsiyah taşlar içinde Siyah, simsiyah kovuklarda yaşadık biz, Sanki hiç görmedik birbirimizi, Sanki hiç tanışmadık! Dünya bize öyle kapattı kendisini… Neye yarar hatırlamak, Neye yarar bu cılız ışıklı bahçelerde Hatırlamak geçmiş şeyleri, Bu beyhude akşam bahçesinde Kapanırken üstümüze böyle Zaman çemberi Hatırlıyor yetmez mi Güneşe uzanan ellerimiz! Aynalar sonsuz boşluğa Çoktan salıverdi çehremizi, Yüzüyoruz, İpi kopmuş uçurtmalar gibi. Biz uzak seyircisi bu aydınlık oyunun, Birdenbire bulanlar içlerinde Gülüncün sırrını, Ne kadar benziyoruz şimdi, Aynı tezgâhtan çıkmış testilere Bir şey, bir şey kaldırdı bütün ayrılıkları! Baksak aynalara Tanır mıyız kendimizi,
Sayfa 66 - Dergah Yayınları (Epub)
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
O kadar sevdiği bir kadını böyle üzmekten başka bir şey yapamamak onu harap etti.
Alıntı
Suat kendine de Süreyya'ya seslendiği sesle, ona baktığı gözle, onu sevdiği aşkla sevse, baksa, söyleseydi ya Rabbi... Bu fikri derinleştirip saatlerce düşündükçe harap oldu kaldı.
Alıntı
Muhammed b. İsa, Abdülaziz'den naklediyor: Ömer b. Abdülaziz'in bazı memurları ona şöyle bir dilekte bulundular: "Bizim şehrimiz iyice harap oldu. Eğer emîrü’l-müminîn lutfedip bir parça mal ve para gönderirlerse, bu işi o yapar, şehri mamur kılar". Ömer de onlara şu cevabı yazdı: "Yazdıklarınızdan, şehrinizin ne durumda olduğunu anladım. Şimdi hemen şehrinizi adalet suruyla çevirin! Yollarınızı zulümden arındırın! Şehrin ilâcı budur, vesselam".
Sayfa 261·Kitabı okuyor
aşk...
Aşk- iki tükürüğün karşılaşması ... Bütün duygular mutlaklarını salgı bezlerinin sefilliğinden alırlar. Asalet varoluşun yadsınmasındadır, harap olmuş manzaralara tepeden bakan bir tebessümdedir yalnızca.
Sayfa 11 - Metis·Kitabı okudu